أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَسُوءِ الْعُمُرِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ .
Бизга Аҳмад ибн Фазола, Убайдуллаҳдан хабар бериб, деди: бизга Исроил, Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан, у Умар (розияллаҳу анҳу)дан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўрқоқликдан, бахилликдан, умрнинг ёмонлигидан, кўкрак (дил) фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрар эдилар.