أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ زَكَرِيَّا، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنْ خَمْسٍ مِنَ الْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَسُوءِ الْعُمُرِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулазиз хабар берди, у деди: бизга Фазл ибн Мусо ривоят қилди, у Закариёдан, у Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан, у Ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бешта (нарсадан) паноҳ сўрардилар: бахилликдан, қўрқоқликдан, умрнинг ёмонлигидан (ёмон қариликдан), кўкрак (қалб) фитнасидан ва қабр азобидан.