أَخْبَرَنِي هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَصْحَابُ، مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنَ الشُّحِّ وَالْجُبْنِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ .
Менга Ҳилол ибн ал-Ало хабар бериб, деди: бизга Ҳусайн ривоят қилиб, деди: бизга Зуҳайр ривоят қилиб, деди: бизга Абу Ишоқ, Амр ибн Маймундан ривоят қилди. У деди: менга Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобалари ривоят қилдиларки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бахилликдан, қўрқоқликдан, кўкрак (дил) фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрар эдилар.