أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مُرْسَلٌ .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар бериб, деди: бизга Абу Довуд, Суфёндан, у Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан ривоят қилди. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) паноҳ сўрар эдилар. (Бу ривоят) мурсалдир.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Нофиъдан, у Ибн Умардан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (қурбонлиқни) намозгоҳда сўяр (наҳр ёки забҳ қилар) эдилар.
У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мусалло (намозгоҳ)да (қўй) сўяр ва (туя) наҳр қилар эдилар, деди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан қирот ҳақида сўрадилар; у: ‹Уҳуд мисли› деди
ки): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккага кундузи кирдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам иҳромда (муҳрим) ҳолда ҳижома (қон) олдирдилар, деди.
ки: Икки киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га даъволашиб (ҳукм сўраб) келди.