أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ بْنُ وَكِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ بِلاَلِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَنْتَفِعُ بِهِ . قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ عَافِنِي مِنْ شَرِّ سَمْعِي وَبَصَرِي وَلِسَانِي وَقَلْبِي وَشَرِّ مَنِيِّي " . يَعْنِي ذَكَرَهُ .
Менга Убайд ибн Вакииъ хабар бериб, деди: бизга отам, Саъд ибн Авсдан, у Билол ибн Яҳёдан, у Шутайр ибн Шакал ибн Ҳумайддан, у отасидан ривоят қилди. У деди: мен: «Эй Расулуллаҳ, менга фойдаланадиган бир дуо ўргатинг,» дедим. У: «Айтгин: Аллаҳим, менинг қулоғимнинг, кўзимнинг, тилимнинг, қалбимнинг ёмонлигидан ва манийимнинг ёмонлигидан мени сақла,» дедилар.» Яъни, унинг закарини (жинсий аъзосини) назарда тутди.