أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ بْنُ وَكِيعِ بْنِ الْجَرَّاحِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ بِلاَلِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَنْتَفِعُ بِهِ . قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ عَافِنِي مِنْ شَرِّ سَمْعِي وَبَصَرِي وَلِسَانِي وَقَلْبِي وَمِنْ شَرِّ مَنِيِّي " . يَعْنِي ذَكَرَهُ .
Бизга Убайд ибн Вакииъ ибн ал-Жарроҳ хабар берди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у Саъд ибн Авсдан, у Билол ибн Яҳёдан, у Шутайр ибн Шакал ибн Ҳумайддан, у отасидан (ривоят қилди), у деди: мен: «Эй Расулуллаҳ, менга фойдаланадиган бир дуони ўргатинг,» дедим. У: «Айтгин: Аллаҳим, мени қулоқимнинг, кўзимнинг, тилимнинг ва қалбимнинг ёмонлигидан, ҳамда манийимнинг ёмонлигидан офиятда (омон) сақла,» дедилар. Яъни жинсий аъзосини назарда тутдилар.