حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبِيعَةَ الدِّمَشْقِيِّ، حَدَّثَنَا عَائِذُ اللَّهِ أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَانَ مِنْ دُعَاءِ دَاوُدَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَالْعَمَلَ الَّذِي يُبَلِّغُنِي حُبَّكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ حُبَّكَ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ نَفْسِي وَأَهْلِي وَمِنَ الْمَاءِ الْبَارِدِ " . قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ذَكَرَ دَاوُدَ يُحَدِّثُ عَنْهُ قَالَ " كَانَ أَعْبَدَ الْبَشَرِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Фузайл, Муҳаммад ибн Саъд ал-Ансорийдан, у Абдуллаҳ ибн Робиа ад-Димашқийдан ривоят қилди, бизга Оизуллаҳ Абу Идрис ал-Хавлоний, Абуд-Дардо (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Довуднинг дуоларидан бири шу эди: у шундай дерди: «Аллаҳим, мен Сендан Сенинг муҳаббатингни, Сени севадиган кишиларнинг муҳаббатини ва мени Сенинг муҳаббатингга етказадиган амални сўрайман. Аллаҳим, Сенинг муҳаббатингни менга ўз жонимдан, аҳлимдан ва совуқ сувдан ҳам севимлироқ қил,»» дедилар. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Довудни эслаганларида, у ҳақида сўзлаб: «У инсонларнинг энг обиди (кўп ибодат қилувчиси) эди,» дердилар. У (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.