حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا أَسْأَلُهُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ " سَلِ اللَّهَ الْعَافِيَةَ " . فَمَكَثْتُ أَيَّامًا ثُمَّ جِئْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا أَسْأَلُهُ اللَّهَ . فَقَالَ لِي " يَا عَبَّاسُ يَا عَمَّ رَسُولِ اللَّهِ سَلِ اللَّهَ الْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ . وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ قَدْ سَمِعَ مِنَ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, бизга Абийда ибн Ҳумайд, Язид ибн Абу Зиёддан, у Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан, у Аббос ибн Абдулмутталибдан (ривоят қилдики), у деди: «Мен: «Эй Расулуллаҳ, менга Аллаҳ азза ва жалладан сўрайдиган бир нарсани ўргатинг,» дедим. У: «Аллаҳдан офият (соғлик-саломатлик) сўра,» дедилар. Сўнг мен бир неча кун кутдим, кейин келиб: «Эй Расулуллаҳ, менга Аллаҳдан сўрайдиган бир нарсани ўргатинг,» дедим. Шунда у менга: «Эй Аббос, эй Расулуллаҳнинг амакиси, Аллаҳдан дунё ва охиратда офият сўра,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис саҳиҳдир. Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорис ибн Навфал Аббос ибн Абдулмутталибдан эшитган.