حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ سَعْدَانَ الْقُبِّيِّ، عَنْ أَبِي مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مُدِلَّةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لاَ تُرَدُّ دَعْوَتُهُمُ الصَّائِمُ حَتَّى يُفْطِرَ وَالإِمَامُ الْعَادِلُ وَدَعْوَةُ الْمَظْلُومِ يَرْفَعُهَا اللَّهُ فَوْقَ الْغَمَامِ وَيَفْتَحُ لَهَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ وَيَقُولُ الرَّبُّ وَعِزَّتِي لأَنْصُرَنَّكَ وَلَوْ بَعْدَ حِينٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَسَعْدَانُ الْقُبِّيُّ هُوَ سَعْدَانُ بْنُ بِشْرٍ . وَقَدْ رَوَى عَنْهُ عِيسَى بْنُ يُونُسَ وَأَبُو عَاصِمٍ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ كِبَارِ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَأَبُو مُجَاهِدٍ هُوَ سَعْدٌ الطَّائِيُّ وَأَبُو مُدِلَّةَ هُوَ مَوْلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ وَإِنَّمَا نَعْرِفُهُ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَيُرْوَى عَنْهُ هَذَا الْحَدِيثُ أَتَمَّ مِنْ هَذَا وَأَطْوَلَ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, у Саъдон ал-Қуббийдан, у Абу Мужоҳиддан, у Абу Мудилладан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилиб) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уч (киши)нинг дуоси рад қилинмайди: рўзадор ифтор қилгунига қадар, одил имом (раҳбар), ва мазлумнинг дуоси - Аллаҳ уни булутлар узра кўтаради ва унга осмоннинг эшикларини очади, ҳамда Робб: Иззатимга қасамки, ҳатто бир муддатдан кейин бўлса-да, Мен сенга албатта ёрдам бераман, дейди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳасан ҳадисдир. Саъдон ал-Қуббий эса Саъдон ибн Бишрдир. Ундан Исо ибн Юнус, Абу Осим ва ҳадис аҳлининг катталаридан бир нечтаси ривоят қилган. Абу Мужоҳид эса Саъд ат-Тоий, Абу Мудилла эса мўминлар онаси Оишанинг мавлосидир, биз уни фақат шу ҳадис билангина биламиз, ва ундан бу ҳадис бундан ҳам тўлиқроқ ва узунроқ ривоят қилинади.