Сунани Термизий — 3707-ҳадис

Фазилатлар китоби · Усмон ибн Аффон фазилати

3707-ҳадисСунани Термизий · Фазилатлар китоби

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلاَءُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كُنَّا نَقُولُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَىٌّ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ يُسْتَغْرَبُ مِنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Иброҳим ад-Даврақий ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ало ибн Абдулжаббор ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳорис ибн Умайр, Убайдуллаҳ ибн Умардан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тирик эканларида биз: «Абу Бакр, Умар ва Усмон (энг афзал),» дер эдик. Бу ҳадис бу йўл жиҳатидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир; у Убайдуллаҳ ибн Умарнинг ҳадиси сифатида ғариб ҳисобланади. Бу ҳадис Ибн Умардан бошқа йўллар билан ҳам ривоят қилинган.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1149-ҳадисТатбиқ китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар бир кўтарилиш ва қўйишда, туриш ва ўтиришда такбир айтардилар. Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллаҳу анҳум) ҳам (шундай қилардилар).

Сунани Насоий, 2265-ҳадисРўза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Марруз-Заҳронда нонушта қилаётганларида, У билан бирга Абу Бакр ва Умар (ҳам) бор эди, У: «Нонуштага (марҳамат),» дедилар. (Бу) мурсал (ҳадис)дир.

Сунани Абу Довуд, 782-ҳадисНамоз китоби

ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам, Абу Бакр, Умар ва Усмон қироатни «Алҳамду лиллаҳи Роббил-оламин» билан бошлардилар.

Сунани Абу Довуд, 4628-ҳадисСуннат китоби

Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳаёт эканлар: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан кейин унинг умматининг энг афзали Абу Бакр, сўнг Умар, сўнг Усмон — розияллаҳу анҳум ажмаъийн›, дер эдик.

Сунани Термизий, 516-ҳадисЖума куни китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам), Абу Бакр ва Умар замонида азон имом (хутбага) чиққанида ва намоз иқомати айтилганида (айтилар) эди. Усмон (розияллаҳу анҳу) (халифа) бўлганида, аз-Заврў (деган жой) устида…

Сунани Абу Довуд, 1147-ҳадисНамоз китоби

. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳайитни азонсиз ва иқоматсиз ўқидилар, Абу Бакр ва Умар ёки Усмон ҳам — Яҳё шубҳа қилди.