حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَطَّارُ الْبَصْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ عَمِّهِ، مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى مُعَاوِيَةَ فَقَالَ أَلاَ أُبَشِّرُكَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " طَلْحَةُ مِمَّنْ قَضَى نَحْبَهُ " .هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ مُعَاوِيَةَ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Абдулқуддус ибн Муҳаммад ал-Аттор ал-Басрий ривоят қилди, у деди: бизга Амр ибн Осим ривоят қилди, у Ишоқ ибн Яҳё ибн Талҳадан, у амакиси Мусо ибн Талҳадан (ривоят қилдики), у деди: Мен Муовиянинг олдига кирдим, у: «Сенга хушхабар бермайинми? Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: ‹Талҳа ўз аҳдини адо этганлардандир,› деганларини эшитдим,» деди. Бу ҳадис ғарибдир, биз уни Муовиянинг ҳадисидан фақат шу йўл билангина биламиз.