حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ وَفِيهِ أُهْبِطَ مِنْهَا وَفِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ يُصَلِّي فَيَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ فَذَكَرْتُ لَهُ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ أَنَا أَعْلَمُ بِتِلْكَ السَّاعَةِ . فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي بِهَا وَلاَ تَضْنَنْ بِهَا عَلَىَّ قَالَ هِيَ بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ . فَقُلْتُ كَيْفَ تَكُونُ بَعْدَ الْعَصْرِ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مَسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي " . وَتِلْكَ السَّاعَةُ لاَ يُصَلَّى فِيهَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ أَلَيْسَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ جَلَسَ مَجْلِسًا يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ فَهُوَ فِي صَلاَةٍ " . قُلْتُ بَلَى . قَالَ فَهُوَ ذَاكَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ طَوِيلَةٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ وَمَعْنَى قَوْلِهِ " أَخْبِرْنِي بِهَا وَلاَ تَضْنَنْ بِهَا عَلَىَّ " . لاَ تَبْخَلْ بِهَا عَلَىَّ وَالضَّنُّ الْبُخْلُ وَالظَّنِينُ الْمُتَّهَمُ .
Бизга Ишоқ ибн Мусо ал-Ансорий ривоят қилди, (у деди): бизга Маън ривоят қилди, (у деди): бизга Молик ибн Анас, Язид ибн Абдуллаҳ ибн ал-Ҳоддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қуёш чиққан энг яхши кун — жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда у жаннатга киритилди ва унда у ундан туширилди. Унда шундай бир соат борки, мусулмон банда намоз ўқиётган ҳолда унга тўғри келиб, Аллаҳдан бирор нарса сўраса, (Аллаҳ) унга уни албатта беради,» дедилар. Абу Ҳурайра деди: мен Абдуллаҳ ибн Саломни учратдим ва унга бу ҳадисни айтдим. У: «Мен у соатни яхшироқ биламан,» деди. Мен: «Менга уни хабар бер ва ундан менга бағрикенглик қил (хасислик қилма),» дедим. У: «У асрдан кейин қуёш ботгунича бўлган (вақт)дир,» деди. Мен: «Қандай қилиб у асрдан кейин бўлади, ахир Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): Унга мусулмон банда намоз ўқиётган ҳолда тўғри келмайди, деганлар-ку? У соатда эса намоз ўқилмайди,» дедим. Шунда Абдуллаҳ ибн Салом: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): Ким намозни кутиб бир ўтиришда ўтирса, у намоздадир, демаганмилар?» деди. Мен: «Албатта (деганлар),» дедим. У: «Мана ўша-да,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: ҳадисда узун бир қисса бор. Абу Исо деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. У деди: унинг «менга уни хабар бер ва ундан менга хасислик қилма» деган сўзининг маъноси — менга уни бахиллик қилма, ад-занн (зарб билан) бахиллик, аз-занийн эса туҳмат қилинган (гумон остидаги) киши (маъносида)дир.