حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُكَلَّمُ بِالْحَاجَةِ إِذَا نَزَلَ عَنِ الْمِنْبَرِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ . قَالَ وَسَمِعْتُ مُحَمَّدًا يَقُولُ وَهِمَ جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَالصَّحِيحُ مَا رُوِيَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَأَخَذَ رَجُلٌ بِيَدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَمَا زَالَ يُكَلِّمُهُ حَتَّى نَعَسَ بَعْضُ الْقَوْمِ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَالْحَدِيثُ هُوَ هَذَا . وَجَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ رُبَّمَا يَهِمُ فِي الشَّىْءِ وَهُوَ صَدُوقٌ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَهِمَ جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ فِي حَدِيثِ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ تَقُومُوا حَتَّى تَرَوْنِي " . قَالَ مُحَمَّدٌ وَيُرْوَى عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ كُنَّا عِنْدَ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ فَحَدَّثَ حَجَّاجٌ الصَّوَّافُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ تَقُومُوا حَتَّى تَرَوْنِي " . فَوَهِمَ جَرِيرٌ فَظَنَّ أَنَّ ثَابِتًا حَدَّثَهُمْ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди, у деди: бизга Жарир ибн Ҳозим ривоят қилди, у Собитдан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбардан тушганларида (кишилар) билан эҳтиёж (юмуш) юзасидан гаплашар эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадисни биз фақат Жарир ибн Ҳозимнинг ҳадисидан биламиз. У деди: мен Муҳаммад (ал-Бухорий)ни шундай деганини эшитдим: Жарир ибн Ҳозим бу ҳадисда адашган, саҳиҳи эса Собитдан, у Анасдан ривоят қилинган (ривоят)дир: у деди: намоз иқомати айтилди, шунда бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қўлларидан ушлади ва У билан шундай гаплашавердики, ҳатто баъзи кишилар мудраб қолди. Муҳаммад деди: (асл) ҳадис мана шудир. Жарир ибн Ҳозим гоҳо бирор нарсада адашади, лекин у саддуқдир (рост сўзловчи). Муҳаммад деди: Жарир ибн Ҳозим Собитнинг Анасдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилган) ҳадисида адашган: У: «Намоз иқомати айтилганда, мени кўрмагунингизча турманглар,» дедилар. Муҳаммад деди: Ҳаммод ибн Зайддан ривоят қилинадики, у деди: биз Собит ал-Бунонийнинг ҳузурида эдик, шунда Ҳажжож ас-Саввоф Яҳё ибн Аби Касирдан, у Абдуллаҳ ибн Аби Қатодадан, у отасидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди: У: «Намоз иқомати айтилганда, мени кўрмагунингизча турманглар,» дедилар. Шунда Жарир адашиб, Собит буларни Анасдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилган, деб гумон қилди.