حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ دِينَارٍ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ جَحْلٍ، عَنْ حُجْرٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِعُمَرَ " إِنَّا قَدْ أَخَذْنَا زَكَاةَ الْعَبَّاسِ عَامَ الأَوَّلِ لِلْعَامِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى لاَ أَعْرِفُ حَدِيثَ تَعْجِيلِ الزَّكَاةِ مِنْ حَدِيثِ إِسْرَائِيلَ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَحَدِيثُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ زَكَرِيَّا عَنِ الْحَجَّاجِ عِنْدِي أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ إِسْرَائِيلَ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي تَعْجِيلِ الزَّكَاةِ قَبْلَ مَحِلِّهَا فَرَأَى طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ لاَ يُعَجِّلَهَا . وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ قَالَ أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ لاَ يُعَجِّلَهَا . وَقَالَ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِنْ عَجَّلَهَا قَبْلَ مَحِلِّهَا أَجْزَأَتْ عَنْهُ . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ .
Бизга ал-Қосим ибн Динор ал-Куфий ривоят қилди, у деди: бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, у Исроилдан, у ал-Ҳажжож ибн Динордан, у ал-Ҳакам ибн Жаҳлдан, у Ҳужр ал-Адавийдан, у Алидан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Умарга: «Биз ал-Аббоснинг бу йилги закотини ўтган йили олиб бўлган эдик,» дедилар. (Рови) деди: бу бобда Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: закотни олдиндан бериш ҳадисини Исроилнинг ал-Ҳажжож ибн Динордан ривоятидан фақат шу йўл билан биламан. Исмоил ибн Закарийёнинг ал-Ҳажжождан ривояти менимча Исроилнинг ал-Ҳажжож ибн Динордан ривоятидан саҳиҳроқдир. Бу ҳадис ал-Ҳакам ибн Утайбадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан мурсал тарзда ҳам ривоят қилинган. Илм аҳли закотни муддати келишидан олдин олдиндан бериш ҳақида ихтилоф қилдилар. Илм аҳлининг бир тоифаси уни олдиндан бермасликни маъқул кўрди. Суфён ас-Саврий ҳам шуни айтади, у: «Менга уни олдиндан бермаслик маҳбуброқдир,» деди. Илм аҳлининг кўпчилиги эса дедилар: агар уни муддатидан олдин олдиндан берса, ундан кифоя қилади. Буни Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ айтадилар.