Сунани Термизий — 678-ҳадис

Закот китоби · Закотни олдиндан бериш

678-ҳадисСунани Термизий · Закот китоби

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، عَنْ حُجَيَّةَ بْنِ عَدِيٍّ، عَنْ عَلِيٍّ، أَنَّ الْعَبَّاسَ، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ تَعْجِيلِ صَدَقَتِهِ قَبْلَ أَنْ تَحِلَّ فَرَخَّصَ لَهُ فِي ذَلِكَ ‏.‏

Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Саид ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Исмоил ибн Закарийё ривоят қилди, у ал-Ҳажжож ибн Динордан, у ал-Ҳакам ибн Утайбадан, у Ҳужайя ибн Адийдан, у Алидан (ривоят қилдики), ал-Аббос Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан садақасини муддати келишидан олдин олдиндан бериш ҳақида сўради. Бас, у киши унга бунда рухсат бердилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 1369-ҳадисМасжидлар китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) учун намозга иқомат айтилар, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз ўрнида туришидан олдин одамлар ўз саф-ўринларини олар эди.

Саҳиҳи Муслим, 2288-ҳадисЗакот китоби

)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фитр закотини — одамлар (ийд) намозига чиқишдан олдин адо этилишига буюрди.

Саҳиҳи Муслим, 2289-ҳадисЗакот китоби

)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фитр закотини чиқаришни — одамлар намозга чиқишдан олдин адо этилишига буюрди.

Сунани Абу Довуд, 541-ҳадисНамоз китоби

бу унинг лафзи — у ал-Авзоийдан, у аз-Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам учун намозга иқомат айтилар, шунда одамлар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз…

Саҳиҳул Бухорий, 1811-ҳадисҲаждан тўсилганлар

Зуҳрийдан, у Урвадан, у Мисвар розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам соч олдиришдан олдин сўйди ва ашобларига (ҳам) шундай (қилишни) буюрди.

Саҳиҳи Муслим, 2906-ҳадисҲаж китоби

)ки: Дубўа ҳажни истади; бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга шарт қўйишни буюрди; бас у буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг буйруғига биноан қилди.