حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ وَاقِدٍ الْكُوفِيُّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ نَزَلَ عَلَى قَوْمٍ فَلاَ يَصُومَنَّ تَطَوُّعًا إِلاَّ بِإِذْنِهِمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ لاَ نَعْرِفُ أَحَدًا مِنَ الثِّقَاتِ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ . وَقَدْ رَوَى مُوسَى بْنُ دَاوُدَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الْمَدِينِيِّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوًا مِنْ هَذَا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ ضَعِيفٌ أَيْضًا . وَأَبُو بَكْرٍ ضَعِيفٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَأَبُو بَكْرٍ الْمَدَنِيُّ الَّذِي رَوَى عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ اسْمُهُ الْفَضْلُ بْنُ مُبَشِّرٍ وَهُوَ أَوْثَقُ مِنْ هَذَا وَأَقْدَمُ .
Бизга Бишр ибн Муъоз ал-Ақадий ал-Басрий ривоят қилди, у деди: бизга Айюб ибн Воқид ал-Куфий, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бир қавмникига (меҳмон бўлиб) тушса, уларнинг изинисиз нафл рўза тутмасин,» дедилар. Абу Исо деди: бу мункар ҳадисдир; биз сиқалардан (ишончли ровлардан) бирортаси бу ҳадисни Ҳишом ибн Урвадан ривоят қилганини билмаймиз. Мусо ибн Довуд, Абу Бакр ал-Мадинийдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини ривоят қилган. Абу Исо деди: бу ҳам заиф ҳадисдир. Абу Бакр ҳадис аҳли ҳузурида заифдир. Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилган Абу Бакр ал-Маданийнинг исми эса Фазл ибн Мубашшир бўлиб, у бундан (Абу Бакрдан) ишончлироқ ва қадимроқдир.