حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الطَّوَافُ حَوْلَ الْبَيْتِ مِثْلُ الصَّلاَةِ إِلاَّ أَنَّكُمْ تَتَكَلَّمُونَ فِيهِ فَمَنْ تَكَلَّمَ فِيهِ فَلاَ يَتَكَلَّمَنَّ إِلاَّ بِخَيْرٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِي هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ وَغَيْرِهِ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ مَوْقُوفًا . وَلاَ نَعْرِفُهُ مَرْفُوعًا إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ أَنْ لاَ يَتَكَلَّمَ الرَّجُلُ فِي الطَّوَافِ إِلاَّ لَحَاجَةٍ أَوْ بِذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى أَوْ مِنَ الْعِلْمِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Жарир ривоят қилди, у Ато ибн ас-Соибдан, у Товусдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Байт атрофидаги тавоф худди намоз кабидир, фақат сизлар унда гапирасизлар. Ким унда гапирса, фақат яхшилик билангина гапирсин,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Ибн Товус ва бошқалардан, улар Товусдан, у Ибн Аббосдан мавқуф қилиб ҳам ривоят қилинган. Биз уни марфуъ (Набийга кўтарилган) ҳолда фақат Ато ибн ас-Соибнинг ҳадисидангина биламиз. Кўпчилик илм аҳли ҳузурида амал шу ҳадис бўйичадир: улар киши тавофда ҳожат учун ёки Аллаҳ таолони зикр қилиш билан ёки илмдан бошқа нарсани гапирмаслигини мустаҳаб кўрадилар.