حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ السَّرْحِ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ، مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنَ الْمُسْلِمِينَ - وَقَالَ زُهَيْرٌ إِنَّهَا - قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أَشُدُّ ضَفْرَ رَأْسِي أَفَأَنْقُضُهُ لِلْجَنَابَةِ قَالَ " إِنَّمَا يَكْفِيكِ أَنْ تَحْفِنِي عَلَيْهِ ثَلاَثًا " . وَقَالَ زُهَيْرٌ " تَحْثِي عَلَيْهِ ثَلاَثَ حَثَيَاثٍ مِنْ مَاءٍ ثُمَّ تُفِيضِي عَلَى سَائِرِ جَسَدِكِ فَإِذَا أَنْتِ قَدْ طَهُرْتِ " .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ва ибн ас-Сарҳ ривоят қилдилар, улар: Бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, у Айюб ибн Мусодан, у Саъид ибн Абу Саъиддан, у Умм Саламанинг озод қилинган қули Абдуллаҳ ибн Рофиъдан, у Умм Саламадан ривоят қилди дедилар. Мусулмонлардан бир аёл — Зуҳайр: У аёл деди — деди: Эй Расулуллаҳ, мен бошим ўримини маҳкам ўрайдиган аёлман, уни жанобат учун ечайми? У киши: «Бошингга уч марта сув қуйишинг кифоя қилади» дедилар. Зуҳайр эса: «Бошингга уч ҳовуч сув қуйгин, сўнг баданингнинг қолган қисмига қуй, шунда сен пок бўласан» дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ نَافِعٍ، - يَعْنِي الصَّائِغَ - عَنْ أُسَامَةَ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ . قَالَتْ فَسَأَلْتُ لَهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ قَالَ فِيهِ " وَاغْمِزِي قُرُونَكِ عِنْدَ كُلِّ حَفْنَةٍ " .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ ривоят қилди, бизга ибн Нофиъ — яъни ас-Соиғ — Усомадан, у ал-Мақбурийдан, у Умм Саламадан ривоят қилди: Бир аёл Умм Саламанинг олдига келиб, бу ҳадисни сўради. У деди: Мен у учун Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу мазмунда сўрадим. У киши бунда: «Ҳар бир ҳовуч сувда соч ўримларингни сиқиб қўй» дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتْ إِحْدَانَا إِذَا أَصَابَتْهَا جَنَابَةٌ أَخَذَتْ ثَلاَثَ حَفَنَاتٍ هَكَذَا - تَعْنِي بِكَفَّيْهَا جَمِيعًا - فَتَصُبُّ عَلَى رَأْسِهَا وَأَخَذَتْ بِيَدٍ وَاحِدَةٍ فَصَبَّتْهَا عَلَى هَذَا الشِّقِّ وَالأُخْرَى عَلَى الشِّقِّ الآخَرِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Абу Букайр ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Нофиъ ривоят қилди, у ал-Ҳасан ибн Муслимдан, у Сафийя бинт Шайбадан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Биздан бирига жанобат етганда у шу тариқа уч ҳовуч — яъни иккала кафти билан — олиб, бошига қуяр, сўнг бир қўли билан олиб, уни бу томонга қуяр, иккинчисини бошқа томонга қуярди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كُنَّا نَغْتَسِلُ وَعَلَيْنَا الضِّمَادُ وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُحِلاَّتٌ وَمُحْرِمَاتٌ .
Бизга Наср ибн Алий ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Довуд ривоят қилди, у Умар ибн Сувайддан, у Оиша бинт Талҳадан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ривоят қилди. У деди: Биз бошимизда зимод (хушбўй модда суртилган боғлам) бўлган ҳолда ғусл қилардик, биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга иҳромсиз ҳам, иҳромли ҳам бўлганмиз.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ، قَالَ قَرَأْتُ فِي أَصْلِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَيَّاشٍ - قَالَ ابْنُ عَوْفٍ - وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِيهِ، حَدَّثَنِي ضَمْضَمُ بْنُ زُرْعَةَ، عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ، قَالَ أَفْتَانِي جُبَيْرُ بْنُ نُفَيْرٍ عَنِ الْغُسْلِ، مِنَ الْجَنَابَةِ أَنَّ ثَوْبَانَ، حَدَّثَهُمْ أَنَّهُمُ، اسْتَفْتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " أَمَّا الرَّجُلُ فَلْيَنْشُرْ رَأْسَهُ فَلْيَغْسِلْهُ حَتَّى يَبْلُغَ أُصُولَ الشَّعْرِ وَأَمَّا الْمَرْأَةُ فَلاَ عَلَيْهَا أَنْ لاَ تَنْقُضَهُ لِتَغْرِفْ عَلَى رَأْسِهَا ثَلاَثَ غَرَفَاتٍ بِكَفَّيْهَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Авф ривоят қилди, у: Мен Исмоил ибн Айёшнинг асл нусхасидан ўқидим деди — ибн Авф деди — ва бизга Муҳаммад ибн Исмоил отасидан ривоят қилди, менга Замзам ибн Зуръа ривоят қилди, у Шурайҳ ибн Убайддан ривоят қилди. У деди: Жубайр ибн Нуфайр менга жанобатдан ғусл ҳақида фатво бердики, Савбон уларга ривоят қилганки, улар Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу ҳақда фатво сўраганлар. У киши: «Эркак киши бошини ёйиб, сочнинг тубларига етгунча уни ювсин. Аёл эса уни ечмаслигида зарар йўқ, иккала кафти билан бошига уч ҳовуч сув қуйса бас» дедилар.