حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَأَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا يَتْرُكُ الْمُحْرِمُ مِنَ الثِّيَابِ فَقَالَ " لاَ يَلْبَسُ الْقَمِيصَ وَلاَ الْبُرْنُسَ وَلاَ السَّرَاوِيلَ وَلاَ الْعِمَامَةَ وَلاَ ثَوْبًا مَسَّهُ وَرْسٌ وَلاَ زَعْفَرَانٌ وَلاَ الْخُفَّيْنِ إِلاَّ لِمَنْ لَمْ يَجِدِ النَّعْلَيْنِ فَمَنْ لَمْ يَجِدِ النَّعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسِ الْخُفَّيْنِ وَلْيَقْطَعْهُمَا حَتَّى يَكُونَا أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ " .
Бизга Мусаддад ва Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилиб дедилар: бизга Суфён Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради: ‹Муҳрим кийимлардан нимани тарк этади (киймайди)?›. У деди: «Кўйлак киймасин, бурнус (қалпоқли кийим) киймасин, иштон киймасин, салла ўрамасин, варс ёки заъфарон теккан кийимни киймасин, маҳси ҳам киймасин — ковуш топа олмаганлардан бошқаси. Ким ковуш топа олмаса, маҳси кийсин ва уларни икки тўпиқдан пастроқ бўлгунча кессин».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу мазмунда ривоят қилди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ . زَادَ " وَلاَ تَنْتَقِبُ الْمَرْأَةُ الْحَرَامُ وَلاَ تَلْبَسُ الْقُفَّازَيْنِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ وَيَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ عَلَى مَا قَالَ اللَّيْثُ وَرَوَاهُ مُوسَى بْنُ طَارِقٍ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ مَوْقُوفًا عَلَى ابْنِ عُمَرَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَمَالِكٌ وَأَيُّوبُ مَوْقُوفًا وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْمَدِينِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " الْمُحْرِمَةُ لاَ تَنْتَقِبُ وَلاَ تَلْبَسُ الْقُفَّازَيْنِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْمَدِينِيُّ شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَيْسَ لَهُ كَبِيرُ حَدِيثٍ .
Бизга Қутайба ибн Саийд ривоят қилди, бизга Лайс Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу мазмунда ривоят қилди. Ва қўшди: «Эҳромдаги аёл ниқоб тақмасин ва икки қўлқоп киймасин». Абу Довуд деди: Бу ҳадисни Ҳотим ибн Исмоил ва Яҳё ибн Айюб Мусо ибн Уқбадан, у Нофиъдан Лайс айтгани каби ривоят қилишган. Уни Мусо ибн Ториқ Мусо ибн Уқбадан Ибн Умарда мавқуф ҳолда ривоят қилган. Шунингдек уни Убайдуллаҳ ибн Умар, Молик ва Айюб мавқуф ҳолда ривоят қилишган. Иброҳим ибн Саийд Мадиний эса Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: «Эҳромдаги аёл ниқоб тақмасин ва икки қўлқоп киймасин» деб ривоят қилган. Абу Довуд деди: Иброҳим ибн Саийд Мадиний Мадина аҳлидан бўлган шайх бўлиб, унинг катта ҳадиси йўқ.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْمَدِينِيُّ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمُحْرِمَةُ لاَ تَنْتَقِبُ وَلاَ تَلْبَسُ الْقُفَّازَيْنِ " .
Бизга Қутайба ибн Саийд ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Саийд Мадиний Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Эҳромдаги аёл ниқоб тақмасин ва икки қўлқоп киймасин».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ فَإِنَّ نَافِعًا مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ حَدَّثَنِي عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى النِّسَاءَ فِي إِحْرَامِهِنَّ عَنِ الْقُفَّازَيْنِ وَالنِّقَابِ وَمَا مَسَّ الْوَرْسُ وَالزَّعْفَرَانُ مِنَ الثِّيَابِ وَلْتَلْبَسْ بَعْدَ ذَلِكَ مَا أَحَبَّتْ مِنْ أَلْوَانِ الثِّيَابِ مُعَصْفَرًا أَوْ خَزًّا أَوْ حُلِيًّا أَوْ سَرَاوِيلَ أَوْ قَمِيصًا أَوْ خُفًّا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ عَنْ نَافِعٍ عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ إِلَى قَوْلِهِ وَمَا مَسَّ الْوَرْسُ وَالزَّعْفَرَانُ مِنَ الثِّيَابِ . وَلَمْ يَذْكُرَا مَا بَعْدَهُ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Яъқуб ривоят қилди, бизга отам Ибн Ишоқдан ривоят қилди. У деди: Абдуллаҳ ибн Умарнинг мавлоси Нофиъ менга Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёлларни эҳромларида икки қўлқоп ва ниқобдан ҳамда варс ва заъфарон теккан кийимлардан қайтарганини эшитди. Бундан кейин эса кийимларнинг рангидан ўзи хоҳлаган нарсасини — усфур (билан бўялган), ёки хазз (ипак), ёки тақинчоқ, ёки иштон, ёки кўйлак, ёки маҳси кийсин. Абу Довуд деди: Бу ҳадисни Ибн Ишоқдан, у Нофиъдан Абда ибн Сулаймон ва Муҳаммад ибн Салама ‹варс ва заъфарон теккан кийимлардан› деган сўзигача ривоят қилишган, улардан кейингисини зикр қилмаганлар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ وَجَدَ الْقُرَّ فَقَالَ أَلْقِ عَلَىَّ ثَوْبًا يَا نَافِعُ . فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ بُرْنُسًا فَقَالَ تُلْقِي عَلَىَّ هَذَا وَقَدْ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَلْبَسَهُ الْمُحْرِمُ
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, у совқотди ва деди: ‹Устимга бир кийим ташла, эй Нофиъ›. Мен унинг устига бурнус (қалпоқли кийим) ташладим. У деди: ‹Буни устимга ташлаяпсанми, ҳолбуки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буни муҳрим кийишини қайтарган›.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " السَّرَاوِيلُ لِمَنْ لاَ يَجِدُ الإِزَارَ وَالْخُفُّ لِمَنْ لاَ يَجِدُ النَّعْلَيْنِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا حَدِيثُ أَهْلِ مَكَّةَ وَمَرْجِعُهُ إِلَى الْبَصْرَةِ إِلَى جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ وَالَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ مِنْهُ ذِكْرُ السَّرَاوِيلِ وَلَمْ يَذْكُرِ الْقَطْعَ فِي الْخُفِّ .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Амр ибн Дийнордан, у Жобир ибн Зайддан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деётганини эшитдим: «Иштон — изор (бел матоси) топа олмаганлар учун, маҳси эса ковуш топа олмаганлар учун». Абу Довуд деди: Бу Макка аҳлининг ҳадиси бўлиб, унинг манбаи Басрага, Жобир ибн Зайдга бориб тақалади. Ундан ёлғиз ўзи ривоят қилган нарса иштоннинг зикридир, маҳсида кесишни эса зикр қилмаган.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْجُنَيْدِ الدَّامَغَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ سُوَيْدٍ الثَّقَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ بِنْتُ طَلْحَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ، - رضى الله عنها - حَدَّثَتْهَا قَالَتْ كُنَّا نَخْرُجُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى مَكَّةَ فَنُضَمِّدُ جِبَاهَنَا بِالسُّكِّ الْمُطَيَّبِ عِنْدَ الإِحْرَامِ فَإِذَا عَرِقَتْ إِحْدَانَا سَالَ عَلَى وَجْهِهَا فَيَرَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلاَ يَنْهَاهَا .
Бизга Ҳусайн ибн Жунайд Домағоний ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилиб деди: менга Умар ибн Сувайд Сақафий хабар бериб деди: менга Оиша бинт Талҳа ривоят қилдики, унга Оиша умул-муъминин розияллаҳу анҳо ривоят қилиб деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Маккага чиқар эдик ва эҳром пайтида пешоналаримизни хушбўйлантирилган сукк (хушбўйлик) билан суртар эдик. Биздан бири терласа, у юзига оқиб тушарди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам буни кўрарди-ю, уни қайтармасди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ ذَكَرْتُ لاِبْنِ شِهَابٍ فَقَالَ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ - كَانَ يَصْنَعُ ذَلِكَ - يَعْنِي يَقْطَعُ الْخُفَّيْنِ لِلْمَرْأَةِ الْمُحْرِمَةِ - ثُمَّ حَدَّثَتْهُ صَفِيَّةُ بِنْتُ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَانَ رَخَّصَ لِلنِّسَاءِ فِي الْخُفَّيْنِ فَتَرَكَ ذَلِكَ .
Бизга Қутайба ибн Саийд ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий Муҳаммад ибн Ишоқдан ривоят қилди. У деди: Мен буни Ибн Шиҳобга зикр қилдим, шунда у деди: Менга Солим ибн Абдуллаҳ ривоят қилдики, Абдуллаҳ — яъни Ибн Умар — шундай қиларди — яъни эҳромдаги аёл учун маҳсини кесарди — сўнг унга Сафийя бинт Абу Убайд ривоят қилдики, унга Оиша ривоят қилибди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларга маҳсида рухсат берган эди, шунда у (Ибн Умар) буни (кесишни) тарк этди.