حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ ذَكَرْتُ لاِبْنِ شِهَابٍ فَقَالَ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ - كَانَ يَصْنَعُ ذَلِكَ - يَعْنِي يَقْطَعُ الْخُفَّيْنِ لِلْمَرْأَةِ الْمُحْرِمَةِ - ثُمَّ حَدَّثَتْهُ صَفِيَّةُ بِنْتُ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَانَ رَخَّصَ لِلنِّسَاءِ فِي الْخُفَّيْنِ فَتَرَكَ ذَلِكَ .
Бизга Қутайба ибн Саийд ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий Муҳаммад ибн Ишоқдан ривоят қилди. У деди: Мен буни Ибн Шиҳобга зикр қилдим, шунда у деди: Менга Солим ибн Абдуллаҳ ривоят қилдики, Абдуллаҳ — яъни Ибн Умар — шундай қиларди — яъни эҳромдаги аёл учун маҳсини кесарди — сўнг унга Сафийя бинт Абу Убайд ривоят қилдики, унга Оиша ривоят қилибди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлларга маҳсида рухсат берган эди, шунда у (Ибн Умар) буни (кесишни) тарк этди.