حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي ضَمْرَةَ عَنْ أَبِيهِ، أَوْ عَمِّهِ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ بِعَرَفَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Ҳормалат ал-Асламий ривоят қилди, у Саид ибнул-Мусайябдан ривоят қилди: Жубайр ибн Мутъим деди: Туям Арафа куни йўқолди ва мен уни излаб чиқдим, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Арафада турганини кўрдим. Мен: «Валлаҳи, бу Ҳумс (Қурайш)дан, унга нима бўлган, бу ерда турибди?» дедим. Қурайш Машъарул Ҳаромдан чиқиб туришар эди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ نُبَيْطٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنَ الْحَىِّ عَنْ أَبِيهِ، نُبَيْطٍ أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَاقِفًا بِعَرَفَةَ عَلَى بَعِيرٍ أَحْمَرَ يَخْطُبُ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, у Моликдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан: У деди: Одамлар Урвани Арафа кунидаги туриш (вуқуф) ҳақида сўрардилар. Урва: Оиша менга хабар бериб деди: Қурайш ва уларнинг дийнига эргашганлар Муздалифада туришарди ва ўзларини Ҳумс деб аташарди, бошқа араблар эса Арафада туришарди. Ислом келганда, Аллаҳ азза ва жалла ўз Набийси соллаллаҳу алайҳи васалламга Арафага келишни, унда туришни, сўнг ундан қайтишни буюрди. Бу Аллаҳнинг ‹Сўнгра одамлар қайтган жойдан қайтинглар› деган сўзидир.
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ، قَالَ حَدَّثَنِي الْعَدَّاءُ بْنُ خَالِدِ بْنِ هَوْذَةَ، - قَالَ هَنَّادٌ عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ أَبِي عَمْرٍو، - قَالَ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ الْعَدَّاءِ بْنِ هَوْذَةَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ النَّاسَ يَوْمَ عَرَفَةَ عَلَى بَعِيرٍ قَائِمٌ فِي الرِّكَابَيْنِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ الْعَلاَءِ عَنْ وَكِيعٍ كَمَا قَالَ هَنَّادٌ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Жаъфар ибн Муҳаммаддан, у отасидан, у Жобирдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У: «Мен шу ерда турдим ва бутун Арафа туриш (жойи)дир» деди.
حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَجِيدِ أَبُو عَمْرٍو، عَنِ الْعَدَّاءِ، بِمَعْنَاهُ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, у Абдумалик ибн Абу Сулаймондан, у Атодан, у Ибн Аббосдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Арафа куни ‹Ло илаҳа иллаллаҳ ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамд, ва ҳува ало кулли шайъин қодир› (деб) кўп марта айтиб турарди, сўнг (ривоятчи ҳадисни келтириб): «Бу энг яхши дуо, мен ва мендан олдинги набийлар (пайғамбарлар) айтган энг яхши нарса шудир» (маъносини келтирди).