باب الْحَائِضِ تَخْرُجُ بَعْدَ الإِفَاضَةِ
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ فَقِيلَ إِنَّهَا قَدْ حَاضَتْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَعَلَّهَا حَابِسَتُنَا " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا قَدْ أَفَاضَتْ . فَقَالَ " فَلاَ إِذًا " .
Бизга Қаънавий Моликдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Сафийя бинт Ҳуяйни эслатдилар. Шунда: «У ҳайз кўрди», дейилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Балки у бизни ушлаб қолувчидир», дедилар. Улар: «Ё Расулуллаҳ, у аллақачон ифоза қилган (тавофи-ифозани адо этган)», дедилар. Шунда: «Ундай бўлса, йўқ (ушлаб қолмайди)», дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَوْسٍ، قَالَ أَتَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَسَأَلْتُهُ عَنِ الْمَرْأَةِ، تَطُوفُ بِالْبَيْتِ يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ تَحِيضُ قَالَ لِيَكُنْ آخِرُ عَهْدِهَا بِالْبَيْتِ . قَالَ فَقَالَ الْحَارِثُ كَذَلِكَ أَفْتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ فَقَالَ عُمَرُ أَرِبْتَ عَنْ يَدَيْكَ سَأَلْتَنِي عَنْ شَىْءٍ سَأَلْتَ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِكَيْمَا أُخَالِفَ .
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Абу Авона Яъло ибн Атодан, у Валид ибн Абдурраҳмондан, у Ҳорис ибн Абдуллаҳ ибн Авсдан ривоят қилди. У деди: Мен Умар ибн Хаттобнинг олдига келдим ва ундан наҳр куни Байтни тавоф қилиб, сўнгра ҳайз кўрган аёл ҳақида сўрадим. У: «Унинг охирги иши Байт билан бўлсин», деди. Ҳорис айтди: Менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳам шундай фатво берган эдилар. Шунда Умар: «Қўлинг синиб кетсин, сен мендан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўраган нарсанг ҳақида сўрабсан-да, мен унга мухолиф бўлиб қолмаслигим учун», деди.