حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَوْسٍ، قَالَ أَتَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَسَأَلْتُهُ عَنِ الْمَرْأَةِ، تَطُوفُ بِالْبَيْتِ يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ تَحِيضُ قَالَ لِيَكُنْ آخِرُ عَهْدِهَا بِالْبَيْتِ . قَالَ فَقَالَ الْحَارِثُ كَذَلِكَ أَفْتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ فَقَالَ عُمَرُ أَرِبْتَ عَنْ يَدَيْكَ سَأَلْتَنِي عَنْ شَىْءٍ سَأَلْتَ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِكَيْمَا أُخَالِفَ .
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Абу Авона Яъло ибн Атодан, у Валид ибн Абдурраҳмондан, у Ҳорис ибн Абдуллаҳ ибн Авсдан ривоят қилди. У деди: Мен Умар ибн Хаттобнинг олдига келдим ва ундан наҳр куни Байтни тавоф қилиб, сўнгра ҳайз кўрган аёл ҳақида сўрадим. У: «Унинг охирги иши Байт билан бўлсин», деди. Ҳорис айтди: Менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳам шундай фатво берган эдилар. Шунда Умар: «Қўлинг синиб кетсин, сен мендан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўраган нарсанг ҳақида сўрабсан-да, мен унга мухолиф бўлиб қолмаслигим учун», деди.