حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَفْلَحَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ أَحْرَمْتُ مِنَ التَّنْعِيمِ بِعُمْرَةٍ فَدَخَلْتُ فَقَضَيْتُ عُمْرَتِي وَانْتَظَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالأَبْطَحِ حَتَّى فَرَغْتُ وَأَمَرَ النَّاسَ بِالرَّحِيلِ . قَالَتْ وَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْبَيْتَ فَطَافَ بِهِ ثُمَّ خَرَجَ .
Бизга Ваҳб ибн Бақийя Холиддан, у Афлаҳдан, у Қосимдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди. У деди: Мен Танъиймдан умра билан эҳром боғладим, сўнг кириб умрамни адо этдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абтаҳда мен тугатгунимча кутдилар ва одамларга кўчишни буюрдилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Байтга келиб, уни тавоф қилдилар, сўнг чиқдилар.