حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، - يَعْنِي الْحَنَفِيَّ - حَدَّثَنَا أَفْلَحُ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْتُ مَعَهُ - تَعْنِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم - فِي النَّفْرِ الآخِرِ فَنَزَلَ الْمُحَصَّبَ - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ بَشَّارٍ قِصَّةَ بَعْثِهَا إِلَى التَّنْعِيمِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ - قَالَتْ ثُمَّ جِئْتُهُ بِسَحَرٍ فَأَذَّنَ فِي أَصْحَابِهِ بِالرَّحِيلِ فَارْتَحَلَ فَمَرَّ بِالْبَيْتِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ فَطَافَ بِهِ حِينَ خَرَجَ ثُمَّ انْصَرَفَ مُتَوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Бакр — яъни ал-Ҳанафий — ривоят қилди, бизга Афлаҳ Қосимдан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Мен у билан — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан — охирги қайтишда чиқдим, у Муҳассабга тушди. Абу Довуд деди: Ибн Башшор бу ҳадисда уни Танъиймга юборгани қиссасини зикр қилмади. У (Оиша) деди: Сўнг мен у зотнинг олдига саҳар вақтида келдим, у саҳобалари орасида кўчишга эълон қилди, сўнг кўчди ва Байтга субҳ намозидан олдин ўтди-да, чиқаётганида уни тавоф қилди, кейин Мадинага йўл олиб қайтди.