حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَفْلَحَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ أَحْرَمْتُ مِنَ التَّنْعِيمِ بِعُمْرَةٍ فَدَخَلْتُ فَقَضَيْتُ عُمْرَتِي وَانْتَظَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالأَبْطَحِ حَتَّى فَرَغْتُ وَأَمَرَ النَّاسَ بِالرَّحِيلِ . قَالَتْ وَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْبَيْتَ فَطَافَ بِهِ ثُمَّ خَرَجَ .
Бизга Ваҳб ибн Бақийя Холиддан, у Афлаҳдан, у Қосимдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди. У деди: Мен Танъиймдан умра билан эҳром боғладим, сўнг кириб умрамни адо этдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абтаҳда мен тугатгунимча кутдилар ва одамларга кўчишни буюрдилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Байтга келиб, уни тавоф қилдилар, сўнг чиқдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، - يَعْنِي الْحَنَفِيَّ - حَدَّثَنَا أَفْلَحُ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْتُ مَعَهُ - تَعْنِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم - فِي النَّفْرِ الآخِرِ فَنَزَلَ الْمُحَصَّبَ - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ بَشَّارٍ قِصَّةَ بَعْثِهَا إِلَى التَّنْعِيمِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ - قَالَتْ ثُمَّ جِئْتُهُ بِسَحَرٍ فَأَذَّنَ فِي أَصْحَابِهِ بِالرَّحِيلِ فَارْتَحَلَ فَمَرَّ بِالْبَيْتِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ فَطَافَ بِهِ حِينَ خَرَجَ ثُمَّ انْصَرَفَ مُتَوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Бакр — яъни ал-Ҳанафий — ривоят қилди, бизга Афлаҳ Қосимдан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Мен у билан — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан — охирги қайтишда чиқдим, у Муҳассабга тушди. Абу Довуд деди: Ибн Башшор бу ҳадисда уни Танъиймга юборгани қиссасини зикр қилмади. У (Оиша) деди: Сўнг мен у зотнинг олдига саҳар вақтида келдим, у саҳобалари орасида кўчишга эълон қилди, сўнг кўчди ва Байтга субҳ намозидан олдин ўтди-да, чиқаётганида уни тавоф қилди, кейин Мадинага йўл олиб қайтди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي يَزِيدَ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ طَارِقٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ أُمِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا جَازَ مَكَانًا مِنْ دَارِ يَعْلَى - نَسِيَهُ عُبَيْدُ اللَّهِ - اسْتَقْبَلَ الْبَيْتَ فَدَعَا .
Бизга Яҳё ибн Маъийн ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Юсуф Ибн Журайждан ривоят қилди, менга Убайдуллаҳ ибн Абу Язид хабар бердики, Абдурраҳмон ибн Ториқ унга онасидан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Яълонинг уйидан бирор жойдан — Убайдуллаҳ уни унутди — ўтганларида Байтга юзланиб, дуо қилар эдилар.