حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّمَا نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُحَصَّبَ لِيَكُونَ أَسْمَحَ لِخُرُوجِهِ وَلَيْسَ بِسُنَّةٍ فَمَنْ شَاءَ نَزَلَهُ وَمَنْ شَاءَ لَمْ يَنْزِلْهُ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саийд Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Муҳассабга фақат чиқишлари осонроқ бўлиши учунгина тушган эдилар, у суннат эмас. Ким хоҳласа унга тушади, ким хоҳламаса тушмайди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْمَعْنَى، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ قَالَ أَبُو رَافِعٍ لَمْ يَأْمُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَنْزِلَهُ وَلَكِنْ ضَرَبْتُ قُبَّتَهُ فَنَزَلَهُ . قَالَ مُسَدَّدٌ وَكَانَ عَلَى ثَقَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ عُثْمَانُ يَعْنِي فِي الأَبْطَحِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ва Усмон ибн Абу Шайба — мазмунан бир хил — ривоят қилдилар, (ҳ) яна бизга Мусаддад ривоят қилди, улар: Бизга Суфён ривоят қилди, бизга Солиҳ ибн Кайсон Сулаймон ибн Ясордан ривоят қилди, дедилар. У деди: Абу Рофиъ деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга у ерга (Муҳассабга) тушишни буюрмаган эдилар, лекин мен чодирини ўша ерга тикдим, шу сабабли унга тушдилар. Мусаддад деди: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юк-анжомларига масъул эди. Усмон эса: яъни Абтаҳда, деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيْنَ تَنْزِلُ غَدًا فِي حَجَّتِهِ قَالَ " هَلْ تَرَكَ لَنَا عَقِيلٌ مَنْزِلاً " . ثُمَّ قَالَ " نَحْنُ نَازِلُونَ بِخَيْفِ بَنِي كِنَانَةَ حَيْثُ قَاسَمَتْ قُرَيْشٌ عَلَى الْكُفْرِ " . يَعْنِي الْمُحَصَّبَ وَذَلِكَ أَنَّ بَنِي كِنَانَةَ حَالَفَتْ قُرَيْشًا عَلَى بَنِي هَاشِمٍ أَنْ لاَ يُنَاكِحُوهُمْ وَلاَ يُبَايِعُوهُمْ وَلاَ يُئْوُوهُمْ . قَالَ الزُّهْرِيُّ وَالْخَيْفُ الْوَادِي .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Зуҳрийдан, у Алий ибн Ҳусайндан, у Амр ибн Усмондан, у Усома ибн Зайддан ривоят қилди. У деди: Мен: «Ё Расулуллаҳ, ҳажингизда эртага қаерга тушасиз?» дедим. У: «Ақийл бизга бирор манзил қолдирдими?» дедилар. Сўнг: «Биз Бану Кинона хийфига тушамиз — Қурайш куфр устида аҳдлашган жойга», дедилар — яъни Муҳассабни назарда тутдилар. Бу шунинг учунки, Бану Кинона Бану Ҳошимга қарши Қурайш билан улар билан никоҳланмаслик, олди-сотди қилмаслик ва бошпана бермаслик ҳақида аҳд қилган эдилар. Зуҳрий деди: Хийф — бу водий.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، - يَعْنِي الأَوْزَاعِيَّ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ حِينَ أَرَادَ أَنْ يَنْفِرَ مِنْ مِنًى " نَحْنُ نَازِلُونَ غَدًا " . فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ أَوَّلَهُ وَلاَ ذَكَرَ الْخَيْفُ الْوَادِي .
Бизга Маҳмуд ибн Холид ривоят қилди, бизга Умар ривоят қилди, бизга Абу Амр — яъни ал-Авзоий — Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Минодан кўчмоқчи бўлганларида: «Биз эртага тушамиз», дедилар. Ва у (ровий) шунга ўхшашини зикр қилди, лекин унинг аввалини зикр қилмади ва «Хийф — водий» деган сўзни ҳам зикр қилмади.
حَدَّثَنَا مُوسَى أَبُو سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، وَأَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَهْجَعُ هَجْعَةً بِالْبَطْحَاءِ ثُمَّ يَدْخُلُ مَكَّةَ وَيَزْعُمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Бизга Мусо Абу Салама ривоят қилди, бизга Ҳаммод Ҳумайддан, у Бакр ибн Абдуллаҳдан, ва Айюб Нофейдан ривоят қилдики, Ибн Умар Батҳада бир оз мизғиб (ухлаб) олар, сўнг Маккага кирар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилар эдилар деб айтар эди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، وَأَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِالْبَطْحَاءِ ثُمَّ هَجَعَ هَجْعَةً ثُمَّ دَخَلَ مَكَّةَ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُهُ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Аффон ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, бизга Ҳумайд Бакр ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Умардан, ва Айюб Нофейдан, у Ибн Умардан хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Батҳада пешин, аср, шом ва хуфтонни ўқидилар, сўнг бир оз мизғиб олдилар, кейин Маккага кирдилар. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.