حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْمَعْنَى، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ قَالَ أَبُو رَافِعٍ لَمْ يَأْمُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَنْزِلَهُ وَلَكِنْ ضَرَبْتُ قُبَّتَهُ فَنَزَلَهُ . قَالَ مُسَدَّدٌ وَكَانَ عَلَى ثَقَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ عُثْمَانُ يَعْنِي فِي الأَبْطَحِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ва Усмон ибн Абу Шайба — мазмунан бир хил — ривоят қилдилар, (ҳ) яна бизга Мусаддад ривоят қилди, улар: Бизга Суфён ривоят қилди, бизга Солиҳ ибн Кайсон Сулаймон ибн Ясордан ривоят қилди, дедилар. У деди: Абу Рофиъ деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга у ерга (Муҳассабга) тушишни буюрмаган эдилар, лекин мен чодирини ўша ерга тикдим, шу сабабли унга тушдилар. Мусаддад деди: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юк-анжомларига масъул эди. Усмон эса: яъни Абтаҳда, деди.