Эр-хотин яқинлиги ҳақида

Nikoh kitobi · 5 ҳадис

باب فِي جَامِعِ النِّكَاحِ

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، - يَعْنِي سُلَيْمَانَ بْنَ حَيَّانَ - عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا تَزَوَّجَ أَحَدُكُمُ امْرَأَةً أَوِ اشْتَرَى خَادِمًا فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَمِنْ شَرِّ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ وَإِذَا اشْتَرَى بَعِيرًا فَلْيَأْخُذْ بِذِرْوَةِ سَنَامِهِ وَلْيَقُلْ مِثْلَ ذَلِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ زَادَ أَبُو سَعِيدٍ ‏"‏ ثُمَّ لْيَأْخُذْ بِنَاصِيَتِهَا وَلْيَدْعُ بِالْبَرَكَةِ ‏"‏ ‏.‏ فِي الْمَرْأَةِ وَالْخَادِمِ ‏.‏

Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Абдуллаҳ ибн Саъийд ривоят қилиб айтдилар: Бизга Абу Холид - яъни Сулаймон ибн Ҳайён - Ибн Ажлондан, у Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У зот дедилар: «Сизлардан бирингиз бирор аёлга уйланса ёки бир хизматкор сотиб олса, айтсин: ‹Аллаҳим, мен Сендан унинг яхшилигини ва Сен уни қандай табиат устида яратган бўлсанг, ўша яхшиликни сўрайман; унинг ёмонлигидан ва Сен уни қандай табиат устида яратган бўлсанг, ўша ёмонликдан Сенга сиғинаман.› Агар туя сотиб олса, унинг ўркачининг чўққисидан ушласин ва худди шундай айтсин.» Абу Довуд деди: Абу Саъийд қўшимча қилди: «Сўнгра унинг пешона жунидан ушлаб, баракага дуо қилсин» - аёл ва хизматкор ҳақида.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ جَنِّبْنَا الشَّيْطَانَ وَجَنِّبِ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنَا ثُمَّ قُدِّرَ أَنْ يَكُونَ بَيْنَهُمَا وَلَدٌ فِي ذَلِكَ لَمْ يَضُرَّهُ شَيْطَانٌ أَبَدًا ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Ийсо ривоят қилди: Бизга Жарийр Мансурдан, у Солим ибн Абу Жаъддан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Агар сизлардан бири аҳлига (хотинига) яқинлашмоқчи бўлганда: ‹Бисмиллаҳ. Аллаҳим, бизни шайтондан узоқ қил ва Сен бизга ато қиладиганни ҳам шайтондан узоқ қил,› деса, сўнгра улар иккаласи орасида фарзанд бўлиши тақдир қилинса, унга шайтон ҳеч қачон зарар етказа олмайди.»

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، عَنْ وَكِيعٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ مُخَلَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَلْعُونٌ مَنْ أَتَى امْرَأَتَهُ فِي دُبُرِهَا ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ҳаннод Вакийдан, у Суфёндан, у Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у Ҳорис ибн Мухалладдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Хотинига орқа томонидан яқинлашган кимса лаънатлангандир.»

حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ إِنَّ الْيَهُودَ يَقُولُونَ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ أَهْلَهُ فِي فَرْجِهَا مِنْ وَرَائِهَا كَانَ وَلَدُهُ أَحْوَلَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى ‏{‏ نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ ‏}‏ ‏.‏

Бизга Ибн Башшор ривоят қилди: Бизга Абдурраҳмон ривоят қилди: Бизга Суфён Муҳаммад ибн Мункадирдан ривоят қилди. У айтди: Мен Жобирнинг шундай деганини эшитдим: Яҳудийлар дейишардики, агар киши аёлига унинг орқа томонидан, қин (фарж) орқали яқинлашса, фарзанди ғилай (кўзи қийшиқ) бўлиб туғилади. Шунда Аллаҳ субҳонаҳу ва таоло: ‹Аёлларингиз сизлар учун экинзордир, экинзорингизга хоҳлаган тарафдан келаверинглар,› оятини нозил қилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَبُو الأَصْبَغِ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِنَّ ابْنَ عُمَرَ - وَاللَّهُ يَغْفِرُ لَهُ - أَوْهَمَ إِنَّمَا كَانَ هَذَا الْحَىُّ مِنَ الأَنْصَارِ - وَهُمْ أَهْلُ وَثَنٍ - مَعَ هَذَا الْحَىِّ مِنْ يَهُودَ - وَهُمْ أَهْلُ كِتَابٍ - وَكَانُوا يَرَوْنَ لَهُمْ فَضْلاً عَلَيْهِمْ فِي الْعِلْمِ فَكَانُوا يَقْتَدُونَ بِكَثِيرٍ مِنْ فِعْلِهِمْ وَكَانَ مِنْ أَمْرِ أَهْلِ الْكِتَابِ أَنْ لاَ يَأْتُوا النِّسَاءَ إِلاَّ عَلَى حَرْفٍ وَذَلِكَ أَسْتَرُ مَا تَكُونُ الْمَرْأَةُ فَكَانَ هَذَا الْحَىُّ مِنَ الأَنْصَارِ قَدْ أَخَذُوا بِذَلِكَ مِنْ فِعْلِهِمْ وَكَانَ هَذَا الْحَىُّ مِنْ قُرَيْشٍ يَشْرَحُونَ النِّسَاءَ شَرْحًا مُنْكَرًا وَيَتَلَذَّذُونَ مِنْهُنَّ مُقْبِلاَتٍ وَمُدْبِرَاتٍ وَمُسْتَلْقِيَاتٍ فَلَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ الْمَدِينَةَ تَزَوَّجَ رَجُلٌ مِنْهُمُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ فَذَهَبَ يَصْنَعُ بِهَا ذَلِكَ فَأَنْكَرَتْهُ عَلَيْهِ وَقَالَتْ إِنَّمَا كُنَّا نُؤْتَى عَلَى حَرْفٍ فَاصْنَعْ ذَلِكَ وَإِلاَّ فَاجْتَنِبْنِي حَتَّى شَرِيَ أَمْرُهُمَا فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ ‏}‏ أَىْ مُقْبِلاَتٍ وَمُدْبِرَاتٍ وَمُسْتَلْقِيَاتٍ يَعْنِي بِذَلِكَ مَوْضِعَ الْوَلَدِ ‏.‏

Бизга Абдулазийз ибн Яҳё Абул-Асбағ ривоят қилди: Менга Муҳаммад - яъни ибн Салама - Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Абон ибн Солиҳдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Ибн Умар - Аллаҳ уни мағфират қилсин - адашибди. Бу иш шундай эди: Ансорлардан бўлган бу қабила - улар бутпараст эдилар - яҳудийлардан бўлган бу қабила билан бирга эдилар - улар китоб аҳли эдилар. Ансорлар илмда яҳудийларни ўзларидан устун деб билишарди ва уларнинг кўп ишларига эргашардилар. Китоб аҳлининг одати шу эдики, улар аёлларига фақат бир томонлама (бир ҳолатда) яқинлашардилар, бу аёл учун энг пардали ҳолат эди. Ансорлардан бўлган бу қабила улардан шу ишни олган эдилар. Қурайш қабиласидан бўлган бу қабила эса аёлларига турли хил номаъқул тарзда яқинлашар, улардан олдидан, орқасидан ва чалқанча ётган ҳолатда лаззатланардилар. Муҳожирлар Мадинага келганида, улардан бир киши ансорлардан бўлган бир аёлга уйланди ва у билан шундай қилмоқчи бўлди. Аёл буни инкор қилиб: ‹Бизга фақат бир томонлама келинарди, шундай қил, акс ҳолда мендан узоқлаш,› деди. Ниҳоят уларнинг иши авж олди ва бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга етди. Шунда Аллаҳ азза ва жалла: ‹Аёлларингиз сизлар учун экинзордир, экинзорингизга хоҳлаган тарафдан келаверинглар,› оятини нозил қилди - яъни олдидан, орқасидан ва чалқанча ҳолатда, бунда фарзанд жойини (қинни) назарда тутиб айтди.