حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ إِنَّ الْيَهُودَ يَقُولُونَ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ أَهْلَهُ فِي فَرْجِهَا مِنْ وَرَائِهَا كَانَ وَلَدُهُ أَحْوَلَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى { نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ } .
Бизга Ибн Башшор ривоят қилди: Бизга Абдурраҳмон ривоят қилди: Бизга Суфён Муҳаммад ибн Мункадирдан ривоят қилди. У айтди: Мен Жобирнинг шундай деганини эшитдим: Яҳудийлар дейишардики, агар киши аёлига унинг орқа томонидан, қин (фарж) орқали яқинлашса, фарзанди ғилай (кўзи қийшиқ) бўлиб туғилади. Шунда Аллаҳ субҳонаҳу ва таоло: ‹Аёлларингиз сизлар учун экинзордир, экинзорингизга хоҳлаган тарафдан келаверинглар,› оятини нозил қилди.