حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَذْبَحُوا إِلاَّ مُسِنَّةً إِلاَّ أَنْ يَعْسُرَ عَلَيْكُمْ فَتَذْبَحُوا جَذَعَةً مِنَ الضَّأْنِ " .
Бизга Аҳмад ибн Абу Шуъайб ал-Ҳарроний ривоят қилди, бизга Зуҳайр ибн Муовия ривоят қилди, бизга Абуз-Зубайр Жобирдан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Фақат мусинна(ёши тўлган мол)ни сўйинглар, магар бу сизларга қийин бўлса, қўйдан жазаъа(бир ёшли)ни сўйинглар».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صُدْرَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي عُمَارَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طُعْمَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أَصْحَابِهِ ضَحَايَا فَأَعْطَانِي عَتُودًا جَذَعًا - قَالَ - فَرَجَعْتُ بِهِ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُ جَذَعٌ . قَالَ " ضَحِّ بِهِ " . فَضَحَّيْتُ بِهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Судрон ривоят қилди, бизга Абдул-Аъло ибн Абдул-Аъло ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Ишоқ ривоят қилди, менга Умора ибн Абдуллаҳ ибн Туъма Саъид ибн ал-Мусайябдан, у Зайд ибн Холид ал-Жуҳанийдан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобалари орасида қурбонликларни тақсимладилар ва менга бир жазаъ (ёш) эчки бердилар. У деди: Мен уни Унга қайтариб олиб келдим ва: «У жазаъ(ёш)дир» дедим. У: «Уни қурбонлик қил» дедилар. Шунда мен уни қурбонлик қилдим.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا الثَّوْرِيُّ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُقَالُ لَهُ مُجَاشِعٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ فَعَزَّتِ الْغَنَمُ فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " إِنَّ الْجَذَعَ يُوَفِّي مِمَّا يُوَفِّي مِنْهُ الثَّنِيُّ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ مُجَاشِعُ بْنُ مَسْعُودٍ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга ас-Саврий Осим ибн Кулайбдан, у отасидан ривоят қилиб деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан Бану Сулаймдан бўлган Мужошиъ деб аталган бир киши билан бирга эдик. Қўйлар камёб бўлиб қолди. Шунда у бир жарчига буюрди, у: «Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Албатта жазаъ(ёш қўй) саний (икки ёшли)дан кифоя қиладиган нарсада кифоя қилади›, дер эдилар» деб эълон қилди. Абу Довуд деди: У Мужошиъ ибн Масъуддир.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ النَّحْرِ بَعْدَ الصَّلاَةِ فَقَالَ " مَنْ صَلَّى صَلاَتَنَا وَنَسَكَ نُسُكَنَا فَقَدْ أَصَابَ النُّسُكَ وَمَنْ نَسَكَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَتِلْكَ شَاةُ لَحْمٍ " . فَقَامَ أَبُو بُرْدَةَ بْنُ نِيَارٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ نَسَكْتُ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ إِلَى الصَّلاَةِ وَعَرَفْتُ أَنَّ الْيَوْمَ يَوْمُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ فَتَعَجَّلْتُ فَأَكَلْتُ وَأَطْعَمْتُ أَهْلِي وَجِيرَانِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تِلْكَ شَاةُ لَحْمٍ " . فَقَالَ إِنَّ عِنْدِي عَنَاقًا جَذَعَةً وَهِيَ خَيْرٌ مِنْ شَاتَىْ لَحْمٍ فَهَلْ تُجْزِئُ عَنِّي قَالَ " نَعَمْ وَلَنْ تُجْزِئَ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, бизга Мансур ривоят қилди, Шаъбийдан, у Барўдан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга қурбонлик куни намоздан кейин хутба ўқиб дедилар: «Ким бизнинг намозимиздай намоз ўқиса ва бизнинг қурбонлигимиздай қурбонлик қилса, у қурбонликка эришибди. Ким намоздан олдин қурбонлик қилса, у шунчаки гўшт учун сўйилган қўйдир.» Шунда Абу Бурда ибн Ниёр ўрнидан туриб деди: Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга қасамки, мен намозга чиқишдан олдин қурбонлик қилдим ва бу кун ейиш-ичиш куни эканини билдим, шошилдим, ўзим едим, аҳлимга ва қўшниларимга ҳам едирдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «У шунчаки гўшт учун сўйилган қўйдир.» У деди: Менинг ҳузуримда бир ёшли эчки бор, у икки гўшт қўйидан ҳам яхшироқ, у мендан етарли бўладими? У зот дедилар: «Ҳа, лекин сендан кейин ҳеч кимга етарли бўлмайди.»
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ ضَحَّى خَالٌ لِي يُقَالُ لَهُ أَبُو بُرْدَةَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " شَاتُكَ شَاةُ لَحْمٍ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عِنْدِي دَاجِنًا جَذَعَةً مِنَ الْمَعْزِ فَقَالَ " اذْبَحْهَا وَلاَ تَصْلُحُ لِغَيْرِكَ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Холид ривоят қилди, Мутаррифдан, у Омирдан, у Барў ибн Озибдан ривоят қилиб айтди: Абу Бурда деб аталадиган тоғам намоздан олдин қурбонлик қилди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга дедилар: «Сенинг қўйинг шунчаки гўшт учун сўйилган қўйдир.» У деди: Эй Расулуллаҳ, менинг ҳузуримда эчкилардан бўлган бир ёшли, уйда боқилган эчки бор. У зот дедилар: «Уни сўй, лекин у сендан бошқага ярамайди.»