حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ النَّحْرِ بَعْدَ الصَّلاَةِ فَقَالَ " مَنْ صَلَّى صَلاَتَنَا وَنَسَكَ نُسُكَنَا فَقَدْ أَصَابَ النُّسُكَ وَمَنْ نَسَكَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَتِلْكَ شَاةُ لَحْمٍ " . فَقَامَ أَبُو بُرْدَةَ بْنُ نِيَارٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ نَسَكْتُ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ إِلَى الصَّلاَةِ وَعَرَفْتُ أَنَّ الْيَوْمَ يَوْمُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ فَتَعَجَّلْتُ فَأَكَلْتُ وَأَطْعَمْتُ أَهْلِي وَجِيرَانِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تِلْكَ شَاةُ لَحْمٍ " . فَقَالَ إِنَّ عِنْدِي عَنَاقًا جَذَعَةً وَهِيَ خَيْرٌ مِنْ شَاتَىْ لَحْمٍ فَهَلْ تُجْزِئُ عَنِّي قَالَ " نَعَمْ وَلَنْ تُجْزِئَ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, бизга Мансур ривоят қилди, Шаъбийдан, у Барўдан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга қурбонлик куни намоздан кейин хутба ўқиб дедилар: «Ким бизнинг намозимиздай намоз ўқиса ва бизнинг қурбонлигимиздай қурбонлик қилса, у қурбонликка эришибди. Ким намоздан олдин қурбонлик қилса, у шунчаки гўшт учун сўйилган қўйдир.» Шунда Абу Бурда ибн Ниёр ўрнидан туриб деди: Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга қасамки, мен намозга чиқишдан олдин қурбонлик қилдим ва бу кун ейиш-ичиш куни эканини билдим, шошилдим, ўзим едим, аҳлимга ва қўшниларимга ҳам едирдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «У шунчаки гўшт учун сўйилган қўйдир.» У деди: Менинг ҳузуримда бир ёшли эчки бор, у икки гўшт қўйидан ҳам яхшироқ, у мендан етарли бўладими? У зот дедилар: «Ҳа, лекин сендан кейин ҳеч кимга етарли бўлмайди.»