حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ زُبَيْدٍ الإِيَامِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَوَّلَ مَا نَبْدَأُ بِهِ فِي يَوْمِنَا هَذَا أَنْ نُصَلِّيَ ثُمَّ نَرْجِعَ فَنَنْحَرَ، مَنْ فَعَلَهُ فَقَدْ أَصَابَ سُنَّتَنَا، وَمَنْ ذَبَحَ قَبْلُ فَإِنَّمَا هُوَ لَحْمٌ قَدَّمَهُ لأَهْلِهِ، لَيْسَ مِنَ النُّسُكِ فِي شَىْءٍ ". فَقَامَ أَبُو بُرْدَةَ بْنُ نِيَارٍ وَقَدْ ذَبَحَ فَقَالَ إِنَّ عِنْدِي جَذَعَةً. فَقَالَ " اذْبَحْهَا وَلَنْ تَجْزِيَ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ ". قَالَ مُطَرِّفٌ عَنْ عَامِرٍ عَنِ الْبَرَاءِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ ذَبَحَ بَعْدَ الصَّلاَةِ تَمَّ نُسُكُهُ، وَأَصَابَ سُنَّةَ الْمُسْلِمِينَ ".
Муҳаммад ибн Башшор, Ғундардан, у Шуъбадан, у Зубайд Иёмийдан, у Шаъбийдан, у Бародан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта бу кунимизда биз биринчи бошлайдиган ишимиз — намоз ўқишимиз, сўнг қайтиб (қурбонлик) сўйишимиздир. Ким шундай қилса, бизнинг суннатимизга мувофиқ қилди; ким (намоздан) олдин сўйса, у фақат ўз аҳлига тақдим қилган гўштдир, қурбонликдан (нусук)дан ҳеч нарса эмас» дедилар. Шунда (қурбонлик) сўйган Абу Бурда ибн Ниёр туриб: Менда бир жазаъа (ёш қўй) бор, деди. У: «Уни сўй, лекин у сендан кейин ҳеч кимга (қурбонлик ўрнида) етмайди» дедилар. Мутарриф Омирдан, у Бародан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким намоздан кейин сўйса, қурбонлиги тўла бўлди ва мусулмонларнинг суннатига мувофиқ қилди» дедилар (деб айтди).