حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا زُبَيْدٌ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَوَّلَ مَا نَبْدَأُ فِي يَوْمِنَا هَذَا أَنْ نُصَلِّيَ، ثُمَّ نَرْجِعَ فَنَنْحَرَ، فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ أَصَابَ سُنَّتَنَا، وَمَنْ نَحَرَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَإِنَّمَا هُوَ لَحْمٌ قَدَّمَهُ لأَهْلِهِ، لَيْسَ مِنَ النُّسْكِ فِي شَىْءٍ ". فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أَبُو بُرْدَةَ بْنُ نِيَارٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ذَبَحْتُ وَعِنْدِي جَذَعَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُسِنَّةٍ. فَقَالَ " اجْعَلْهُ مَكَانَهُ، وَلَنْ تُوفِيَ أَوْ تَجْزِيَ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ ".
Одам бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Зубайд бизга айтди: Мен Шаъбийни эшитдим, у Барў ибн Озибдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта бу кунимизда биз биринчи бошлайдиган нарса — намоз ўқишимиз, сўнг қайтиб (қурбонлиқни) сўйишимиздир. Ким шундай қилса, бизнинг суннатимизга тўғри кепти. Ким намоздан олдин сўйса, у фақат аҳлига тақдим қилган гўштдир, қурбонликдан ҳеч нарса эмас», дедилар. Ансордан Абу Бурда ибн Ниёр деган бир киши: ‹Ё Расулуллаҳ, мен сўйдим, менинг олдимда ёшли (эчки) бор, у каттадан (ёши ўтгандан) яхшироқ› деди. У зот: «Уни ўша (сўйгани)нинг ўрнига қил, аммо сендан кейин ҳеч кимдан тўлиқ (кифоя) бўлмайди», дедилар.