حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ شَهِدْتُ الْعِيدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ ـ رضى الله عنهم ـ فَكُلُّهُمْ كَانُوا يُصَلُّونَ قَبْلَ الْخُطْبَةِ.
Абу Осим бизга айтди: Ибн Журайж бизга хабар берди: Ҳасан ибн Муслим менга хабар берди, Товусдан, у Ибн Аббосдан: У деди: Мен ҳайитда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, Абу Бакр, Умар ва Усмон розияллаҳу анҳум билан ҳозир бўлдим, уларнинг ҳаммаси хутбадан олдин намоз ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ ـ رضى الله عنهما ـ يُصَلُّونَ الْعِيدَيْنِ قَبْلَ الْخُطْبَةِ.
Яъқуб ибн Иброҳим бизга айтди: Абу Усома бизга айтди: Убайдуллаҳ бизга айтди, Нофиъдан, у Ибн Умардан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, Абу Бакр ва Умар розияллаҳу анҳумо икки ҳайитни (Фитр ва Азҳа) хутбадан олдин ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى يَوْمَ الْفِطْرِ رَكْعَتَيْنِ، لَمْ يُصَلِّ قَبْلَهَا وَلاَ بَعْدَهَا، ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلاَلٌ، فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ، فَجَعَلْنَ يُلْقِينَ، تُلْقِي الْمَرْأَةُ خُرْصَهَا وَسِخَابَهَا.
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Адий ибн Собитдан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Фитр куни икки ракат ўқидилар, ундан олдин ҳам, кейин ҳам (нафл) ўқимадилар. Сўнг аёлларнинг олдига келдилар — у зот билан Билол бор эди — уларга садақани буюрдилар. Улар (садақа) ташлай бошлади, аёл ўз тақинчолини (сирғасини) ва маржонини ташлар эди.
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا زُبَيْدٌ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَوَّلَ مَا نَبْدَأُ فِي يَوْمِنَا هَذَا أَنْ نُصَلِّيَ، ثُمَّ نَرْجِعَ فَنَنْحَرَ، فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ أَصَابَ سُنَّتَنَا، وَمَنْ نَحَرَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَإِنَّمَا هُوَ لَحْمٌ قَدَّمَهُ لأَهْلِهِ، لَيْسَ مِنَ النُّسْكِ فِي شَىْءٍ ". فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أَبُو بُرْدَةَ بْنُ نِيَارٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ذَبَحْتُ وَعِنْدِي جَذَعَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُسِنَّةٍ. فَقَالَ " اجْعَلْهُ مَكَانَهُ، وَلَنْ تُوفِيَ أَوْ تَجْزِيَ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ ".
Одам бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Зубайд бизга айтди: Мен Шаъбийни эшитдим, у Барў ибн Озибдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта бу кунимизда биз биринчи бошлайдиган нарса — намоз ўқишимиз, сўнг қайтиб (қурбонлиқни) сўйишимиздир. Ким шундай қилса, бизнинг суннатимизга тўғри кепти. Ким намоздан олдин сўйса, у фақат аҳлига тақдим қилган гўштдир, қурбонликдан ҳеч нарса эмас», дедилар. Ансордан Абу Бурда ибн Ниёр деган бир киши: ‹Ё Расулуллаҳ, мен сўйдим, менинг олдимда ёшли (эчки) бор, у каттадан (ёши ўтгандан) яхшироқ› деди. У зот: «Уни ўша (сўйгани)нинг ўрнига қил, аммо сендан кейин ҳеч кимдан тўлиқ (кифоя) бўлмайди», дедилар.