وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ زُبَيْدٍ الإِيَامِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَوَّلَ مَا نَبْدَأُ بِهِ فِي يَوْمِنَا هَذَا نُصَلِّي ثُمَّ نَرْجِعُ فَنَنْحَرُ فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ أَصَابَ سُنَّتَنَا وَمَنْ ذَبَحَ فَإِنَّمَا هُوَ لَحْمٌ قَدَّمَهُ لأَهْلِهِ لَيْسَ مِنَ النُّسُكِ فِي شَىْءٍ " . وَكَانَ أَبُو بُرْدَةَ بْنُ نِيَارٍ قَدْ ذَبَحَ فَقَالَ عِنْدِي جَذَعَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُسِنَّةٍ فَقَالَ " اذْبَحْهَا وَلَنْ تَجْزِيَ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилди - лафз Ибн ал-Мусаннўники - иккаласи айтдики: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Зубайд ал-Иёмийдан, у аш-Шаъбийдан, у ал-Баро ибн Озибдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу кунимизда биз биринчи бошлайдиган нарса - намоз ўқиймиз, сўнг қайтиб (қурбонлик) сўямиз. Ким шундай қилса, бизнинг суннатимизга мувофиқ қилибди. Ким (намоздан олдин) сўйса, у фақат аҳли учун илгарироқ тақдим қилган гўштдир, қурбонликка ҳеч алоқаси йўқ», деди. Абу Бурда ибн Ниёр (намоздан олдин) сўйган эди, у: «Менинг олдимда катта (ёшли) қўйдан яхшироқ бир ёшли (жазаъа) бор», деди. У зот: «Уни сўй, лекин у сендан кейин ҳеч ким учун кифоя қилмайди», деди.