حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَإِنَّمَا ذَبَحَ لِنَفْسِهِ، وَمَنْ ذَبَحَ بَعْدَ الصَّلاَةِ فَقَدْ تَمَّ نُسُكُهُ، وَأَصَابَ سُنَّةَ الْمُسْلِمِينَ ".
Мусаддад, Исмоилдан, у Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким намоздан олдин сўйса, у фақат ўзи учун сўйди; ким намоздан кейин сўйса, унинг қурбонлиги тўла бўлди ва мусулмонларнинг суннатига мувофиқ қилди» дедилар.