أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ جُنْدُبِ بْنِ سُفْيَانَ، قَالَ شَهِدْتُ أَضْحَى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ رَأَى غَنَمًا قَدْ ذُبِحَتْ فَقَالَ " مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيَذْبَحْ شَاةً مَكَانَهَا وَمَنْ لَمْ يَكُنْ ذَبَحَ فَلْيَذْبَحْ عَلَى اسْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, у Абул-Аҳвасдан, у ал-Асвад ибн Қайсдан, у Жундуб ибн Суфёндан (ривоят қилдики), у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга Қурбон (ҳайитида) ҳозир бўлдим. У одамларга намоз ўқиб бердилар. Намозни тугатгач, сўйиб қўйилган қўйларни кўриб: «Ким намоздан олдин сўйган бўлса, унинг ўрнига (яна) бир қўй сўйсин, ким ҳали сўймаган бўлса, Аллаҳ азза ва жалланинг номи билан сўйсин,» дедилар.