أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ جُنْدُبِ بْنِ سُفْيَانَ، قَالَ ضَحَّيْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَضْحَى ذَاتَ يَوْمٍ فَإِذَا النَّاسُ قَدْ ذَبَحُوا ضَحَايَاهُمْ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَآهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ ذَبَحُوا قَبْلَ الصَّلاَةِ فَقَالَ " مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيَذْبَحْ مَكَانَهَا أُخْرَى وَمَنْ كَانَ لَمْ يَذْبَحْ حَتَّى صَلَّيْنَا فَلْيَذْبَحْ عَلَى اسْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, дедики: бизга Абу Авона ривоят қилди, Асвад ибн Қайсдан, у Жундуб ибн Суфёндан (ривоят қилиб), у деди: Биз бир куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қурбонлик сўйдик. Шу пайт одамлар қурбонликларини намоздан олдин сўйган эдилар. (Намоздан) чиққач, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг намоздан олдин сўйганларини кўриб: «Ким намоздан олдин сўйган бўлса, унинг ўрнига бошқасини сўйсин. Ким биз намоз ўқигунча сўймаган бўлса, Аллаҳ азза ва жалланинг исми билан сўйсин,» дедилар.