حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا الثَّوْرِيُّ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُقَالُ لَهُ مُجَاشِعٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ فَعَزَّتِ الْغَنَمُ فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " إِنَّ الْجَذَعَ يُوَفِّي مِمَّا يُوَفِّي مِنْهُ الثَّنِيُّ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ مُجَاشِعُ بْنُ مَسْعُودٍ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга ас-Саврий Осим ибн Кулайбдан, у отасидан ривоят қилиб деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан Бану Сулаймдан бўлган Мужошиъ деб аталган бир киши билан бирга эдик. Қўйлар камёб бўлиб қолди. Шунда у бир жарчига буюрди, у: «Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Албатта жазаъ(ёш қўй) саний (икки ёшли)дан кифоя қиладиган нарсада кифоя қилади›, дер эдилар» деб эълон қилди. Абу Довуд деди: У Мужошиъ ибн Масъуддир.