حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ، - يَعْنِي الْجَوْنِيَّ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا كَانَتْ عَلَيْكَ أُمَرَاءُ يُمِيتُونَ الصَّلاَةَ " . أَوْ قَالَ " يُؤَخِّرُونَ الصَّلاَةَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ " صَلِّ الصَّلاَةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ أَدْرَكْتَهَا مَعَهُمْ فَصَلِّهَا فَإِنَّهَا لَكَ نَافِلَةٌ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Абу Имрондан — яъни Жавнийдан — у Абдуллаҳ ибн Сомитдан, у Абу Заррдан ривоят қилди: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: «Эй Абу Зарр, намозни ўлдирадиган амирлар устингда бўлса, қандай қиласан?» — ёки: «намозни кечиктирадиган» деди. Мен: Эй Расулуллаҳ, менга нима буюрасиз?, дедим. У: «Намозни вақтида ўқи. Агар уни улар билан бирга улгурсанг, уни улар билан ўқи, чунки у сенга нафл бўлади» деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، دُحَيْمٌ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي حَسَّانُ، - يَعْنِي ابْنَ عَطِيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَابِطٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الأَوْدِيِّ، قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ الْيَمَنَ رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْنَا - قَالَ - فَسَمِعْتُ تَكْبِيرَهُ مَعَ الْفَجْرِ رَجُلٌ أَجَشُّ الصَّوْتِ - قَالَ - فَأُلْقِيَتْ عَلَيْهِ مَحَبَّتِي فَمَا فَارَقْتُهُ حَتَّى دَفَنْتُهُ بِالشَّامِ مَيْتًا ثُمَّ نَظَرْتُ إِلَى أَفْقَهِ النَّاسِ بَعْدَهُ فَأَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَلَزِمْتُهُ حَتَّى مَاتَ فَقَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ بِكُمْ إِذَا أَتَتْ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ يُصَلُّونَ الصَّلاَةَ لِغَيْرِ مِيقَاتِهَا " . قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " صَلِّ الصَّلاَةَ لِمِيقَاتِهَا وَاجْعَلْ صَلاَتَكَ مَعَهُمْ سُبْحَةً " .
Бизга Абдурраҳмон ибн Иброҳим Дуҳайм ад-Димашқий ривоят қилди, бизга Валид ривоят қилди, бизга Авзоий ривоят қилди, менга Ҳассон — яъни ибн Атийя — ривоят қилди, у Абдурраҳмон ибн Собитдан, у Амр ибн Маймун ал-Авдийдан: У айтди: Бизнинг олдимизга Муоз ибн Жабал — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бизга (юборган) элчиси — Яманга келди. У айтди: Мен унинг Бомдод билан бирга айтган такбирини эшитдим — у бўғиқ овозли киши эди. У айтди: Менга унга муҳаббат солинди ва мен уни Шомда ўлик ҳолда дафн этгунимча ундан ажралмадим. Сўнг ундан кейин одамларнинг энг фақиҳига (билимдонига) қарадим ва ибн Масъуд олдига келиб, у вафот этгунича унга ёпишдим. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: «Намозни ўз вақтидан ташқарида ўқийдиган амирлар устингизга келса, қандай қиласизлар?» деди. Мен: Агар бу менга етса, менга нима буюрасиз, эй Расулуллаҳ?, дедим. У: «Намозни ўз вақтида ўқи ва улар билан ўқиган намозингни нафл қил» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ بْنِ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى، عَنِ ابْنِ أُخْتِ، عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، - الْمَعْنَى - عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْحِمْصِيِّ، عَنْ أَبِي أُبَىِّ ابْنِ امْرَأَةِ، عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهَا سَتَكُونُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي أُمَرَاءُ تَشْغَلُهُمْ أَشْيَاءُ عَنِ الصَّلاَةِ لِوَقْتِهَا حَتَّى يَذْهَبَ وَقْتُهَا فَصَلُّوا الصَّلاَةَ لِوَقْتِهَا " . فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُصَلِّي مَعَهُمْ قَالَ " نَعَمْ إِنْ شِئْتَ " . وَقَالَ سُفْيَانُ إِنْ أَدْرَكْتُهَا مَعَهُمْ أَأُصَلِّي مَعَهُمْ قَالَ " نَعَمْ إِنْ شِئْتَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Қудома ибн Аъян ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Мансурдан, у Ҳилол ибн Йисофдан, у Абул Мусаннодан, у Убода ибн Сомитнинг жиянидан, у Убода ибн Сомитдан; (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилди, бизга Вакиъ ривоят қилди, у Суфёндан — маъно (бир хил) — у Мансурдан, у Ҳилол ибн Йисофдан, у Абул Мусанно ал-Ҳимсийдан, у Убода ибн Сомитнинг хотинининг ўғли Абу Убайдан, у Убода ибн Сомитдан ривоят қилди: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Албатта, мендан кейин устингизга шундай амирлар бўладики, уларни нарсалар намозни вақтида ўқишдан банд қилиб, унинг вақти ўтиб кетади. Бас, сизлар намозни вақтида ўқинглар» деди. Шунда бир киши: Эй Расулуллаҳ, улар билан ҳам ўқийманми?, деди. У: «Ҳа, агар хоҳласанг» деди. Суфён (ривоятида): Агар уни улар билан улгурсам, улар билан ўқийманми?, (дедим). У: «Ҳа, агар хоҳласанг» деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو هَاشِمٍ، - يَعْنِي الزَّعْفَرَانِيَّ - حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ وَقَّاصٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَكُونُ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ مِنْ بَعْدِي يُؤَخِّرُونَ الصَّلاَةَ فَهِيَ لَكُمْ وَهِيَ عَلَيْهِمْ فَصَلُّوا مَعَهُمْ مَا صَلَّوُا الْقِبْلَةَ " .
Бизга Абул Валид ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Абу Ҳошим — яъни Заъфароний — ривоят қилди, менга Солиҳ ибн Убайд ривоят қилди, у Қабиса ибн Ваққосдан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мендан кейин устингизда намозни кечиктирадиган амирлар бўлади. Бас, у (намоз) сизлар учундир ва у уларнинг устидадир (зараридир). Сизлар улар қиблага (қараб) ўқиганларича, улар билан бирга ўқинг».