حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، دُحَيْمٌ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي حَسَّانُ، - يَعْنِي ابْنَ عَطِيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَابِطٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الأَوْدِيِّ، قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ الْيَمَنَ رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْنَا - قَالَ - فَسَمِعْتُ تَكْبِيرَهُ مَعَ الْفَجْرِ رَجُلٌ أَجَشُّ الصَّوْتِ - قَالَ - فَأُلْقِيَتْ عَلَيْهِ مَحَبَّتِي فَمَا فَارَقْتُهُ حَتَّى دَفَنْتُهُ بِالشَّامِ مَيْتًا ثُمَّ نَظَرْتُ إِلَى أَفْقَهِ النَّاسِ بَعْدَهُ فَأَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَلَزِمْتُهُ حَتَّى مَاتَ فَقَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ بِكُمْ إِذَا أَتَتْ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ يُصَلُّونَ الصَّلاَةَ لِغَيْرِ مِيقَاتِهَا " . قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " صَلِّ الصَّلاَةَ لِمِيقَاتِهَا وَاجْعَلْ صَلاَتَكَ مَعَهُمْ سُبْحَةً " .
Бизга Абдурраҳмон ибн Иброҳим Дуҳайм ад-Димашқий ривоят қилди, бизга Валид ривоят қилди, бизга Авзоий ривоят қилди, менга Ҳассон — яъни ибн Атийя — ривоят қилди, у Абдурраҳмон ибн Собитдан, у Амр ибн Маймун ал-Авдийдан: У айтди: Бизнинг олдимизга Муоз ибн Жабал — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бизга (юборган) элчиси — Яманга келди. У айтди: Мен унинг Бомдод билан бирга айтган такбирини эшитдим — у бўғиқ овозли киши эди. У айтди: Менга унга муҳаббат солинди ва мен уни Шомда ўлик ҳолда дафн этгунимча ундан ажралмадим. Сўнг ундан кейин одамларнинг энг фақиҳига (билимдонига) қарадим ва ибн Масъуд олдига келиб, у вафот этгунича унга ёпишдим. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: «Намозни ўз вақтидан ташқарида ўқийдиган амирлар устингизга келса, қандай қиласизлар?» деди. Мен: Агар бу менга етса, менга нима буюрасиз, эй Расулуллаҳ?, дедим. У: «Намозни ўз вақтида ўқи ва улар билан ўқиган намозингни нафл қил» деди.