حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Муҳаммад ибн Убайд ал-Муҳорибий ривоят қилди. Иккаласи деди: бизга Муҳаммад ибн Фудайл Осим ибн Кулайбъдан, у Муҳориб ибн Дисоръдан, у ибн Умаръдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам икки ракъатдан турганларида такбир айтиб, қўлларини кўтарардилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، - رضى الله عنه - عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَأَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ وَلاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ صَلاَتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ حِينَ وَصَفَ صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلاَةِ .
Бизга Ҳасан ибн Алий ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Довуд ал-Ҳошимий ривоят қилди, бизга Абдурроҳман ибн Абу Зинод Мусо ибн Уқбаъдан, у Абдуллаҳ ибн ал-Фадл ибн Робиъа ибн ал-Ҳорис ибн Абдулмутталибъдан, у Абдурроҳман ал-Аърожъдан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Рофиъъдан, у Алий ибн Абу Толиб розияллаҳу анҳуъдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У зот фарз намозга турганларида такбир айтиб, қўлларини елкаларига тўғрилаб кўтарар ва қироатини тугатиб, рукуъ қилмоқчи бўлганларида ҳам худди шундай қилар, рукуъдан кўтарилганларида ҳам шундай қилардилар. Ўтирган ҳолда намозларининг ҳеч бир қисмида қўлларини кўтармас эдилар. Икки саждадан турганларида ҳам қўлларини худди шундай кўтариб, такбир айтардилар. Абу Довуд деди: Абу Ҳумайд ас-Соидийнинг ҳадисида — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозини таърифлаганда — : «Икки ракъатдан турганларида такбир айтиб, қўлларини намозни бошлашда такбир айтгандек елкаларига тўғрилашгунча кўтарардилар» (дейилган).
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا كَبَّرَ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ حَتَّى يَبْلُغَ بِهِمَا فُرُوعَ أُذُنَيْهِ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Қатодаъдан, у Наср ибн Осимъдан, у Молик ибн ал-Ҳувайрисъдан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг такбир айтганларида, рукуъ қилганларида ва бошларини рукуъдан кўтарганларида қўлларини қулоқларининг юқори қисмига етгунча кўтарганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ الْمَعْنَى - عَنْ عِمْرَانَ، عَنْ لاَحِقٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَوْ كُنْتُ قُدَّامَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَرَأَيْتُ إِبْطَيْهِ . زَادَ ابْنُ مُعَاذٍ قَالَ يَقُولُ لاَحِقٌ أَلاَ تَرَى أَنَّهُ فِي الصَّلاَةِ وَلاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَكُونَ قُدَّامَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَزَادَ مُوسَى يَعْنِي إِذَا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ .
Бизга ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди (ҳ), ва бизга Мусо ибн Марвон ривоят қилди, бизга Шуъайб — яъни ибн Ишоқ, маъно бир — Имронъдан, у Лоҳиқъдан, у Башир ибн Наҳикъдан ривоят қилди. У деди: Абу Ҳурайра деди: Агар мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида бўлганимда, уларнинг қўлтиқларини кўрган бўлардим. Ибн Муъоз қўшди: У деди: Лоҳиқ айтади: У зотнинг намозда эканини ва ҳеч кимнинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида бўла олмаслигини кўрмайсанми? Мусо эса қўшди: Яъни такбир айтганларида қўлларини кўтардилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ عَلَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ فَكَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَلَمَّا رَكَعَ طَبَّقَ يَدَيْهِ بَيْنَ رُكْبَتَيْهِ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ سَعْدًا فَقَالَ صَدَقَ أَخِي قَدْ كُنَّا نَفْعَلُ هَذَا ثُمَّ أُمِرْنَا بِهَذَا يَعْنِي الإِمْسَاكَ عَلَى الرُّكْبَتَيْنِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга ибн Идрис Осим ибн Кулайбъдан, у Абдурроҳман ибн ал-Асвадъдан, у Алқамаъдан ривоят қилди. У деди: Абдуллаҳ деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга намозни ўргатдилар. Такбир айтиб, қўлларини кўтардилар. Рукуъ қилганларида қўлларини тиззалари орасига қўйдилар (татбиқ). У деди: Бу Саъдга етди, у: «Укам рост айтди, биз буни қилардик, кейин бунга — яъни тиззаларни ушлашга — буюрилдик» деди.