حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا كَبَّرَ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ حَتَّى يَبْلُغَ بِهِمَا فُرُوعَ أُذُنَيْهِ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Қатодаъдан, у Наср ибн Осимъдан, у Молик ибн ал-Ҳувайрисъдан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг такбир айтганларида, рукуъ қилганларида ва бошларини рукуъдан кўтарганларида қўлларини қулоқларининг юқори қисмига етгунча кўтарганларини кўрдим.