حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، - رضى الله عنه - عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَأَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ وَلاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ صَلاَتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ حِينَ وَصَفَ صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلاَةِ .
Бизга Ҳасан ибн Алий ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Довуд ал-Ҳошимий ривоят қилди, бизга Абдурроҳман ибн Абу Зинод Мусо ибн Уқбаъдан, у Абдуллаҳ ибн ал-Фадл ибн Робиъа ибн ал-Ҳорис ибн Абдулмутталибъдан, у Абдурроҳман ал-Аърожъдан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Рофиъъдан, у Алий ибн Абу Толиб розияллаҳу анҳуъдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У зот фарз намозга турганларида такбир айтиб, қўлларини елкаларига тўғрилаб кўтарар ва қироатини тугатиб, рукуъ қилмоқчи бўлганларида ҳам худди шундай қилар, рукуъдан кўтарилганларида ҳам шундай қилардилар. Ўтирган ҳолда намозларининг ҳеч бир қисмида қўлларини кўтармас эдилар. Икки саждадан турганларида ҳам қўлларини худди шундай кўтариб, такбир айтардилар. Абу Довуд деди: Абу Ҳумайд ас-Соидийнинг ҳадисида — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозини таърифлаганда — : «Икки ракъатдан турганларида такбир айтиб, қўлларини намозни бошлашда такбир айтгандек елкаларига тўғрилашгунча кўтарардилар» (дейилган).