أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ سَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا صَنَعَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلاَةَ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ад-Даврақий ва Муҳаммад ибн Башшор — лафз уники — хабар бериб, дедилар: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Абдулҳамид ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: менга Муҳаммад ибн Амр ибн Ато, Абу Ҳумайд ас-Соидийдан ривоят қилдики, у деди: мен унинг шундай ривоят қилганини эшитдим: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки саждадан турганларида такбир айтиб, қўлларини елкалари баробарига кўтарар эдилар — худди намозни бошлаганларида қилганлари каби.»