حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَبَّرَ لِلصَّلاَةِ جَعَلَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا رَفَعَ لِلسُّجُودِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ .
Бизга Абдулмалик ибн Шуъайб ибн ал-Лайс ривоят қилди, менга отам бобомдан, у Яҳё ибн Айюбъдан, у Абдулмалик ибн Абдулазиз ибн Журайжъдан, у ибн Шиҳобъдан, у Абу Бакр ибн Абдурроҳман ибн ал-Ҳорис ибн Ҳишомъдан, у Абу Ҳурайраъдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозга такбир айтганларида қўлларини елкаларига тўғрилардилар, рукуъ қилганларида ҳам худди шундай қилар, саждага кўтарилганларида ҳам худди шундай қилар, икки ракъатдан турганларида ҳам худди шундай қилардилар.