حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ أَبِي هُبَيْرَةَ، عَنْ مَيْمُونٍ الْمَكِّيِّ، أَنَّهُ رَأَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَصَلَّى بِهِمْ يُشِيرُ بِكَفَّيْهِ حِينَ يَقُومُ وَحِينَ يَرْكَعُ وَحِينَ يَسْجُدُ وَحِينَ يَنْهَضُ لِلْقِيَامِ فَيَقُومُ فَيُشِيرُ بِيَدَيْهِ فَانْطَلَقْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ إِنِّي رَأَيْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ صَلَّى صَلاَةً لَمْ أَرَ أَحَدًا يُصَلِّيهَا فَوَصَفْتُ لَهُ هَذِهِ الإِشَارَةَ فَقَالَ إِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَى صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاقْتَدِ بِصَلاَةِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга ибн Лаҳиъа Абу Ҳубайраъдан, у Маймун ал-Маккийъдан ривоят қилди: У Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрни кўрди, у уларга намоз ўқиб берарди — қиёмга турганда, рукуъ қилганда, сажда қилганда ва қиёмга кўтарилиб турганда кафтлари билан ишора қилар, турар ва қўллари билан ишора қиларди. Мен ибн Аббоснинг олдига бориб: «Мен ибн аз-Зубайрнинг бир намоз ўқиганини кўрдим, ҳеч кимнинг шундай ўқиганини кўрмагандим» дедим ва унга бу ишорани таърифладим. У: «Агар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозига қарамоқни истасанг, Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрнинг намозига эргаш» деди.