حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ كَثِيرٍ، - يَعْنِي السَّعْدِيَّ - قَالَ صَلَّى إِلَى جَنْبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ السَّجْدَةَ الأُولَى فَرَفَعَ رَأْسَهُ مِنْهَا رَفَعَ يَدَيْهِ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ فَقُلْتُ لِوُهَيْبِ بْنِ خَالِدٍ فَقَالَ لَهُ وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ تَصْنَعُ شَيْئًا لَمْ أَرَ أَحَدًا يَصْنَعُهُ فَقَالَ ابْنُ طَاوُسٍ رَأَيْتُ أَبِي يَصْنَعُهُ وَقَالَ أَبِي رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَصْنَعُهُ وَلاَ أَعْلَمُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُهُ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ва Муҳаммад ибн Абон — маъно бир — ривоят қилди. Иккаласи деди: бизга ан-Надр ибн Касир — яъни ас-Саъдий — ривоят қилди. У деди: Хайф масжидида Абдуллаҳ ибн Товус менинг ёнимда намоз ўқиди. У биринчи саждани қилиб, ундан бошини кўтарганида қўлларини юзи рўпарасига кўтарди. Мен буни инкор қилдим ва Вуҳайб ибн Холидга айтдим. Вуҳайб ибн Холид унга: «Сен ҳеч кимнинг қилганини кўрмаган бир ишни қиляпсан» деди. Ибн Товус: «Мен отамнинг шундай қилганини кўрганман» деди ва: «Отам ибн Аббоснинг шундай қилганини кўрганини, ва — билишимча — Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилар эдилар деганини айтган» деди.