حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ، قَالَ اسْتَقْبَلْنَا أَنَسًا حِينَ قَدِمَ مِنَ الشَّأْمِ، فَلَقِينَاهُ بِعَيْنِ التَّمْرِ، فَرَأَيْتُهُ يُصَلِّي عَلَى حِمَارٍ وَوَجْهُهُ مِنْ ذَا الْجَانِبِ، يَعْنِي عَنْ يَسَارِ الْقِبْلَةِ. فَقُلْتُ رَأَيْتُكَ تُصَلِّي لِغَيْرِ الْقِبْلَةِ. فَقَالَ لَوْلاَ أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَهُ لَمْ أَفْعَلْهُ. رَوَاهُ ابْنُ طَهْمَانَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Аҳмад ибн Саъид бизга айтди: Ҳаббон бизга айтди: Ҳаммом бизга айтди: Анас ибн Сирин бизга айтди: У деди: Биз Анасни — у Шомдан келганида — қарши олдик, уни Айнут-Тамрда учратдик. Мен уни эшакда — юзи бу томонда, яъни қибланинг чап томонида — намоз ўқияётганини кўрдим. Мен: ‹Сени қибладан бошқа томонга намоз ўқияётганингни кўрдим› дедим. У: ‹Агар мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни буни қилганини кўрмаганимда, мен қилмас эдим›, деди. Буни Ибн Таҳмон Ҳажжождан, у Анас ибн Сириндан, у Анас розияллаҳу анҳудан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди.